Dit werkt niet: Ik ga het anders doen en de toekomst van dit blog

Het schrijven van blogs is leerzaam voor me geweest. Zo realiseer ik me nu, dat het handig is om iets te hebben waarover ik kan schrijven. In januari en februari 2016 was dat niet echt het geval, en heb ik maar wat dingen aan elkaar geplakt. Het is lastig om achteraf, jaren na dato, dingen te schrijven over het verleden, zeker als er geen of weinig foto’s zijn. Ik wil dit blog bewaren voor toekomstige avonturen. Ik ben zelf ook meer op de toekomst gericht, dan op het verleden. Vaak bestaat het verleden uit leuke herinneringen, die je je oppervlakkig kunt herinneren. Voor een blog is dat niet voldoende. Mijn volgende blog zal medio juli komen, waarbij ik een dag of weekend naar Gent ga.

Februari 2016: Thales, meeting the community en begin voorjaarsvakantie

Deze week vliegt voorbij, en het is alweer tijd voor een blog. Dit keer over februari 2016. Beetje business-as-usual, behalve de voorjaarsvakantie. Druk met Uni, wat plekken bezoeken en minder druk met Michael4Computers dan in januari. Wel wat leuke uitjes gemaakt. Als ik terugkijk in mijn tijdlijn, is de eerste week echt alleen Uni, op een High Tea op zondag 7 februari na. Met wie weet ik niet meer, maar ik vermoed toch dat het ons gezin was. Haaksbergen, bij de Jordaan. Ben er vaker geweest. Goed spul, hun thee. Anyways, de tweede week begint goed met een bezoek aan Thales op maandag 8 februari. Thales is een bedrijf uit Hengelo die software en hardware maakt voor luchtvaart, ruimte, transport, vervoer en militaire doeleinden. Dat laatste betekent bijvoorbeeld dat ze de software maken om een wapen op een vijandig schip te laten schieten. Foto’s mochten volgens mij niet gemaakt worden, waardoor deze alinea wel heel lang wordt, zonder dat er een foto in zit. Jammer. De volgende week was niet speciaal.

Om dan toch een foto te delen, vind ik deze perfect. Woensdag 17 februari is een van de eerste keren dat ik naar een bijeenkomst van Ingress ga. Deze was bij Central Park in Enschede. De vlag van de lokale community moest even getoond worden. Wordt lang niet iedere keer gedaan (sterker nog, na die avond heb ik het niet weer gezien dat ie bij een café werd opgehangen. Het was, zoals altijd, een gezellige avond. Vlak daarna begint de voorjaarsvakantie. Nou ja, voor de rest van het gezin dan. Uni heeft voorjaarsvakantie een week later. Rest van het gezin weg naar ik-weet-niet-waar, en ik het huis voor mezelf. Koken, wassen en schoonmaken heb ik tegen die tijd allang onder de knie. Nou ja, genoeg om een paar weken mee door te komen dan. We gaan nog zien hoe het gaat als ik op mezelf ga wonen. Ik heb altijd gezegd dat ik direct na mijn master (in theorie rond juli-augustus 2019) op mezelf wil gaan wonen. Damn, wat is dat toch akelig dichtbij. Een jaartje nog. Het wordt een uitdaging als iemand die ervoor heeft gekozen om niet op kamers te gaan, maar in theorie went het snel.

De laatste dag van februari, maandag de 29e, heb ik de eerste dag van mijn vakantie waarop ik gratis kan reizen met het OV. Enschede is de eerste bestemming. Rondje Ingress in het centrum. Daarna Laren voor een Geocaching evenement in een café daar.

Nieuwe geocache die online kwam met het evenement in Laren

Samenvattend: Jammer dat ik zo weinig foto’s heb van februari 2016. Leuk uitstapje naar Thales, kennis gemaakt met mensen van de Ingress Twente community, en een dagje Enschede/Laren. Zou maart een spannendere maand worden? Wacht het bericht af op Facebook of krijg een pushnotificatie als ie live staat met dit Telegram kanaal!

Januari 2016: And so it begins…

In deze blog neem ik jullie mee naar mijn januari 2016. Ik zat toen in het tweede jaar van de Universiteit. Bachelor, Technische Informatica in Enschede. Toen heette dat nog zo. Tegenwoordig is de hele opleiding in het Engels en wordt het Computer Science genoemd. Ik heb grotendeels in het Nederlands colleges mogen volgen. Ik vond dat wel prettig. Anyways, januari dus. Derde kwartiel, wat was daar ook alweer mee? Oh ja, de module waarin met een aantal studenten van de studie Creative Technology een project in elkaar gezet werd. De module waarin het enige “leer dit boek uit je hoofd” tentamen van de bachelor zat. De module waarin we met Augmented Reality een geweldig project in elkaar hebben gezet en hebben mogen uitproberen met kinderen van de basisschool. Maar goed, voor nu even genoeg over de Uni. Ik kijk terug in mijn tijdlijn voor januari 2016. Keertje naar de bioscoop geweest in Doetinchem. Welke film kan ik me allang niet meer herinneren. Als ik verder in mijn agenda van toen kijk, zie ik ook veel afspraken staan met klanten. Foto’s maken me niet veel wijzer.

Ik heb deze foto gemaakt op 12 januari. Er zal wel iets geweest zijn met de computer waar ik op moest wachten. Wat een kwaliteit is de foto ook. Die was nog genomen op mijn goede oude LG Nexus 5. Die heb ik allang verkocht. Toch was het best nog wel een fijne telefoon voor toen. 13 januari. Kerstdiner of verjaardag met de vriendengroep van de Uni, ik kan het niet uit de foto’s van die dag halen. Er zit ook geen mooie foto bij die ik wil delen. Het was vast een gezellige avond. 14 januari. And so it begins. Ik zie de eerste screenshot van mijn Ingress profiel voorbij komen in de foto’s:

16 januari…
…en 29 januari.

Oh, wat was ik toen nog een onervaren speler, in vergelijking met nu. Niet wetend hoeveel mensen ik zou leren kennen en hoeveel plaatsen ik zou bezoeken vanwege het spel. Het eerste screenshot heb ik destijds gemaakt als verificatie voor de Twente community. Wat is dat een gezellige club! Maar goed, Ingress avonturen genoeg gehad, die komen nog.

20 januari. Feest in de Aspen Valley in Enschede. Aan de foto’s te zien was het een goed feest. Ik kies ervoor ze hier niet te delen.

28 januari. Bezoek aan Kramp in Varsseveld. Rondleiding gehad door het gebouw. Kramp heeft een webshop voor agrarische bedrijven, en daar komt natuurlijk wat ICT bij kijken. Verder hebben ze ook een heel indrukwekkend magazijnsysteem. Er zijn enorm veel plastic dozen, die met een lopende band systeem precies komen op de plek waar ze moeten. Wat een lawaai maakte dat systeem! De dag afgesloten met een goed buffet en een borrel. Ik heb helaas geen foto’s gemaakt. Ik weet niet of dat niet mocht, of dat ik dat gewoon niet gedaan heb.

Plastic doos van Kramp

29 januari. “Cache evenement in Lichtenvoorde” staat in mijn agenda. Voordat ik Ingress speelde, was ik een redelijk fanatieke geocacher. Aan de hand van coördinaten kun je bijvoorbeeld een koker vinden. Die dag was er in Lichtenvoorde een bijeenkomst waar ik samen met anderen naartoe ben gereden. Ik kan me nog herinneren dat het oorspronkelijke plan qua vervoer niet doorging. Na een belletje naar de organisatie door de persoon met wie ik meeging, werd al snel duidelijk dat er mensen langs Eibergen kwamen op weg naar het evenement. We konden gelukkig met iemand meerijden, en daar hebben we toen de hele dag mee samen gezocht. Sommige geocachers zijn heel fanatiek in het “FTF-jagen”: First-To-Find, wie is er het eerst bij een nieuwe geocache? Ook op die dag zagen we dat er een aantal mensen bijzonder fanatiek daarin waren. Zelf volgens mij ook nog 1 of 2 FTF’s meegepakt toen. Redelijk wat geocaches gevonden, en de dag afgesloten met een portie snert. De naam van het evenement was dan ook het “Snertevent”. Volgens mij waren er een man of 50 die dag. Het was een gezellige dag.

Samenvattend was Januari 2016 de maand waarin ik begon met Ingress, waarin ik veel afspraken had voor Michael4Computers, wat ups en downs had in mijn studie, een bezoekje bracht aan Kramp en een Geocache evenement bijwoonde.

“Hallo, wereld!” en een avontuur op een kasteel

Intro

Nou, dit is hem dan. Mijn eerste post op de gloednieuwe website. Ben er wel blij mee dat ik m4c.app heb kunnen claimen, mijn oude domeinnaam michael4computers.nl typte toch niet zo lekker weg. Na wat opstartproblemen draait er nu een WordPress blog op een Raspberry Pi. Leuk spul, die Raspberry Pi’s. Klein, en toch krachtig. Maar goed, dit wordt geen technische write-up, die komen nog.

Een Raspberry Pi

Ik had zo het idee om iedere week een blog te schrijven over mijn leven sinds dat ik niks meer op Facebook heb gegooid. Iedere week een maand uit het verleden beschrijven ofzo. Het is altijd leuk om herinneringen op te halen en te delen. In theorie kan ik veel halen uit Google locatiegeschiedenis. Zo ziet het kaartje eruit:

Ik heb inderdaad redelijk wat gereisd afgelopen jaren, en dan vooral binnen Nederland. Frankrijk lijk ik behoorlijk overgeslagen te hebben, en Oost-Europa is ook nog leeg. Naar het Verenigd Koninkrijk zou ik ook nog wel eens willen gaan, maar dat staat voorlopig nog niet op de planning. Het mooie aan de tijdlijn van Maps is dat je ook per dag kunt zien hoe je gelopen hebt. Er is alleen wel een internetverbinding nodig om dat op te slaan. Ik heb sinds januari 2016 een mobiel internetabonnement. Toen was er een aanbieding van 1500 MB voor een euro of 10. Tegenwoordig is data ook steeds goedkoper geworden. 10 GB is een euro of 16-18.  Maar goed, terug naar het plan voor deze blogs. Ik wil vanaf januari 2016 iedere maand even bij een aantal hoogtepunten langs. Ik heb foto’s, videos en soms zelfs livestreams die ik best even wil delen. Mijn volgende blog zal gaan over januari 2016. Ik wilde jullie eerst meenemen naar mijn meest recente avontuur in Duitsland, op Schloss Kaltenberg.

Schloss Kaltenberg

Sja, waar begin ik? Misschien eerst maar eens met waar het ligt:

Zuid-Oost Duitsland dus. Wat had ik daar te zoeken? Dat is een lang verhaal. Zoals ook in mijn “Over dit blog en mij” stukje staat, speel ik Ingress. Het spel is niet interessant om uit te leggen. Wat wel interessant is, is dat er geweldige community achter zit die het spel geweldig maakt. Wekelijks bijeenkomsten op een terras of afgelegen plek om voorwerpen te verkrijgen en bij te praten, onder het genot van een goed glas bier, regelmatige competitieve en niet-competitieve evenementen in grote steden waar honderden mensen op af komen, mensen leren kennen uit alle uithoeken van Nederland, Europa en de rest van de wereld. Oh ja, en dan ook nog wat driehoekjes maken. In ieder geval, er werd een evenement georganiseerd in Duitsland, in Schloss Kaltenberg. Zoals een aantal andere Nederlanders stap ik 14 februari de bijbehorende Telegram chat in, gewoon om te kijken of het wat is. De bedoeling is om iets in het echt te bouwen, wat reageert op acties in het spel. Er gaat een maand voorbij, en er wordt een reminder gestuurd dat op 20 maart de aanmeldingen voor de bouwers dicht gaan. Er wordt gevraagd: “Wie neemt de leiding?”. Ik stel voor om even virtueel bij elkaar te gaan zitten om wat beslissingen te maken en om te kijken wie interesse heeft. 16 maart. 2 man neemt deel aan de meeting. Dat is toch echt te weinig voor een team. Bijna zakt de moed in de schoenen, maar dan komen er toch nog 3 geïnteresseerden bij, die de meeting gemist hadden. Een team van 5. Daar kunnen we mee verder. Volgende meeting. 3 man. Er wordt een idee geopperd om iets met de blockchain te doen, want dat is “GEWELDIG” en “NIEUW” en “iets…”. 18 maart. Een teamlid die niet bij de meetings was draagt ineens een ander idee aan, gebaseerd op het combineren van hernieuwbare energie met Ingress. Deadline is over 2 dagen en het idee moet nog uitgewerkt worden. Ik citeer: “Oh fuck”. Het idee wordt uitgewerkt, plannen over carpoolen worden gemaakt, en rond 9:00 op 20 maart wordt het projectvoorstel ingediend. Dan is het wachten, tot op 22 maart het verlossende woord in de mailbox verschijnt:

Twee dagen later wordt er weer een meeting gehouden om de details te bespreken. Na een paar weken waarin iedereen druk was met van alles behalve dit wordt er 22 april weer een meeting gehouden. Details rondom wat we moeten bouwen blijft vaag, en we hebben ons nog geen idee wat we ons moeten voorstellen. We bedenken een idee met een weegschaal, waarop mensen afval kunnen zetten, en dan kunnen vechten in het spel om punten daarvoor, en een idee met fietspompen die molentjes laten draaien. Des te sneller de motortjes draaien, des te meer punten het oplevert. Het eerste idee is saai en niet complex, het tweede idee klinkt wel leuk, maar is waarschijnlijk moeilijk haalbaar, omdat we niemand hebben die ervaring heeft met elektronica, en we een sensor nodig hebben om te meten hoe snel de molentjes draaien. Er wordt wat rondgezocht naar kennissen die daar wel ervaring mee hebben. 3 mei. Wakeup call van mij: “We hebben nog ongeveer 3 weken. […] Als ik het [een manier om data uit te lezen] volgende week zondag niet heb, kan ik niet beloven dat ik op tijd een programma af heb.” Er wordt weer een meeting gepland. Dit keer op donderdag. 10 mei. 2 weken tot Kaltenberg. We besluiten tijdens de meeting om een oproep te doen in de Nederlandse chat aan mensen die kennis hebben van het verbinden van een sensor met een computer. Vanaf dat moment ging het snel. Vrijwel meteen kregen we allerlei nuttige tips en krijgen we zelfs sensors aangeboden en informatie om die uit te lezen. Komt het dan toch nog allemaal goed? 12 mei. Meeting. We hebben nog zo’n 28 uur om ons projectvoorstel openbaar te gooien met details van de implementatie. We missen weer een aantal teamleden. Uitkomst van de meeting: 5 actiepunten die iedereen moet doen. Dingen doorlezen, aanvullen, etcetera. Deadline van “morgen 15:00” (terwijl het voor 23:59 binnen moest zijn). Voor mijn gevoel was dat een ontzettend goede beslissing. Ruim op tijd werkte iedereen zijn actiepunten af. Op 23 mei om 15:00 werd het naar Niantic gestuurd en naar een aantal Telegram nieuwskanalen.

Onze bekendmaking op een nieuwskanaal

Nu is het wachten op sensors en programmeren maar.

15 mei. Na een paar lange dagen wachten komt PostNL met de belangrijkste brief van het project: de sensors!

Daar zijn ze dan!

Alles aansluiten op zo’n geweldige Raspberry Pi en klaar… toch? Nee, ik had natuurlijk niet de juiste kabels. Ik had vrouwtje-vrouwtje nodig en ik had alleen mannetje-vrouwtje. Volgende dag op de Universiteit maar eens langs de elektronica winkel gegaan, en een “paar” kabels gehaald.

Een paar dagen gaan voorbij. 20 mei. Nu kunnen de sensors wel worden aangesloten!

Kabels rechts gaan naar de sensor

Sensor wisselt van HIGH naar LOW afhankelijk van of er een noordpool of zuidpool van de magneet langs gaat. Iedere twee wisselingen is 1 rotatie en dus 1 punt. Nu nog een molentje om de magneet aan te bevestigen. Daar is een ander teamlid mee bezig. Deze video stuurde hij van het prototype:

Dat ziet er goed uit! Dit wordt wat!

22 mei. Ingress is een GPS-gebaseerd spel. Alle actie in het spel gebeurt rondom zogenoemde “portalen”. Dat zijn bijvoorbeeld kunstwerken, bijzondere plekken of historische gebouwen. Nu hebben we voor dit project in Schloss Kaltenberg onze eigen portaal gekregen 🙂 Leuk om dat in het spel te zien.

Met gecensureerde foto – geen spoilers 😉

Er worden nog wat laatste dingen geprogrammeerd en besproken. Veel tijd is er niet, dus de grafische kant van het project wordt functioneel, niet mooi. Verder koopt een ander teamlid de fietspompen.

Ook niet onbelangrijk – even de fietspompen halen

23 mei. Morgen vertrekken we naar Kaltenberg. Nu nog even de laatste tests bij iemand anders. Er wordt een ontwerp gemaakt over hoe we de fietspompen nou eigenlijk neer gaan zetten. Het geheel kan niet getest worden, want de molentjes liggen meer dan 100 kilometer bij ons vandaan. Nog één nachtje slapen…

24 mei. De dag van de reis. Na een college over GDPR en wat andere wetten word ik rond 12:30 opgehaald door Arnoud, met wie ik samen ernaartoe rijd. Met een broodje. Filet americain, mijn favoriet. Anyways, vanaf dat moment is het rijden. We hebben een goedkoop hotel in Frankfurt geboekt, zodat we niet de hele trip in 1 dag hoeven te doen. Na een redelijk voorspoedige reis arriveren we in Frankfurt en wilden we inchecken bij het hotel om onze bagage te dumpen. Laten we het erop houden dat het hotel in een “interessante” buurt lag. Na een rondje door de stad toch, een bijzonder goede hamburger en nog een rondje zijn we teruggegaan naar het hotel. Eenmaal daar aangekomen viel direct iets op in de scanner (naam voor de Ingress app):

Bijna 10.000 unieke portalen bezocht in het spel. Het zou natuurlijk geweldig zijn om die laatste portal onze portal te laten zijn. Dus de volgende dag redelijk vroeg opgestaan. Tussenstop gemaakt in Stuttgart en na een uurtje of 2 kwam de teller al behoorlijk dichtbij:

Die laatste 16 waren zeker te doen op het Schloss. We zijn verder gereden naar Kaltenberg en zijn rond 15:00 daar aangekomen. Even snel registreren en dan op naar de 10.000 op de livestream:

Het grootste deel van het weekend heb ik, dankzij een unlimited data sponsor, kunnen livestreamen via Twitch. De niet-bewerkte beelden daarvan zijn hier: https://www.youtube.com/watch?v=ZxfRR6C0jWc&list=PL2SJDNVSjmoWlK7Zl9yrjFLfMoU7L19zE. Ik livestream niet om populair te worden of geld te verdienen. Ik heb dat weekend gelivestreamd voor de mensen die er niet konden zijn en om een beeld te geven van hoe onze voortgang is geweest tijdens het project. Maar goed, verder over de dag. Na de Explorer was het al snel tijd voor bier:

Bierrrr

en daarna voor een heerlijke barbecue. Man, die Duitsers kunnen goed barbecuen!

Na de barbecue was er een fakkeltocht, waarbij ongeveer 200 man een rondje liepen met een fakkel: https://www.youtube.com/watch?v=-3ALjY2qlwM&list=PL2SJDNVSjmoWlK7Zl9yrjFLfMoU7L19zE&index=2&t=36m45s . Dat was geweldig om te zien. Ook bijzonder dat er geen ongelukken zijn gebeurd. Anyways, niet veel langer daarna was het tijd om te gaan slapen in een iiiiiiets te klein kampbed. Ongeveer 2 meter lang zijn heeft ook zo zijn nadelen. Volgend jaar neem ik een luchtbed mee. Prima geslapen verder.

De volgende dag, zaterdag, was het dan echt tijd om te knutselen met het project. Een bijzonder goed ontbijtje, en toen aan het werk. Ik vooral aan de laptop en de bedrading, de rest aan het frame voor de fietspompen en de molentjes.

In de ochtend…
… en tegen het eind van de middag.

Op de foto’s lijkt het zo makkelijk. We hebben er wel een tijdje mee lopen klooien voordat het deed wat het moest doen. Kabels die los gingen, sensors die niet wilden blijven plakken, 2 aansluitingen voor 5 Volt terwijl we er 4 nodig hadden, onverwachte waardes die uit de sensors kwamen, en oh ja, de magneetjes waren we ook kwijt. Uiteindelijk is alles wel goed gekomen, en rond 18:00 konden we aanschuiven bij het middeleeuwse feestmaal dat ons geserveerd werd. Voor het eind van het hoofdgerecht begon de portal tour echter al, waarbij iedereen zijn project kon laten zien. Ik wilde dat graag zien en livestreamen, en wij waren als tweede, dus het toetje moest maar wachten tot na de tour. Na de tour genoten van een heerlijk dessert, en daarna van een vuurshow die ontzettend indrukwekkend was:

Daarna kregen we als team een bedankje van Niantic voor het meedoen en leuke goodies:

Hmmm… Er zat meer in.
Er zaten ook nog twee waterflessen en twee volunteer coins in.

Na het uitpakken hebben we nog even nagenoten van de avond en de volgende dag hebben we opgeruimd en goodies verdeeld. Ik heb de waterfles uitgekozen, omdat er maar 50 mensen zijn die zo een hebben, en ik over het algemeen niet veel doe met coins.

Toen begon de terugreis. Na het inpakken zijn we in een dag doorgereden naar Nederland. Het was een ontzettend gaaf weekend en ik heb genoten van ieder moment. Volgend jaar weer!

Toekomstige blogs

Jeetje, het kost veel tijd om deze dingen te schrijven. Ben met deze nu al 2-3 uur bezig. 1 per week moet wel te doen zijn. Heb ik wat te doen in de bus naar de Uni. Mijn eerstvolgende blog gaat over januari 2016 en hoop ik voor zondag een keer online te hebben.