Mei 2019: Ingress evenementen in Hilversum en Amsterdam, en Pandora

Een hele goedemorgen/middag/avond beste lezer, en ja, wat volgen deze blogs elkaar snel op, zeg! Mei was een leuke maand voor mij. Geen buitenlandse reizen gemaakt zoals wel het geval was in de afgelopen twee maanden, maar ik heb me zeker niet verveeld. Waar begin ik? Eens even kijken…

Woensdag 1 mei. Jup, dat leest u correct, beste lezer, woensdag. Een ding wat ik geweldig vind aan het werken in de IT, is dat je letterlijk overal kunt werken. Zo ook hier. Ik werd die ochtend wakker met een motivatiedipje. Ik zou die dag volgens mij een stuk schrijven waar ik weinig zin aan had. Ik heb studenten OV, dus ik kan door heel Nederland gratis reizen doordeweeks. Ik ben die ochtend naar het station gegaan, zonder idee waar ik heen zou gaan. Ik ben als eerste met een trein naar Utrecht gegaan. Vanuit daar zijn erg veel aansluitingen. Ik besloot de trein naar Den Haag te pakken, en onderweg besloot ik richting Scheveningen te gaan. In de trein had ik al wel wat aan mijn thesis gedaan, maar het schoot niet lekker op. Ik besloot naar het strand te gaan met de tram, en ik zag de Pier. Bovenop waren bankjes, dat wist ik van een eerder bezoek. Na een korte wandeling kwam ik aan op de Pier, en inderdaad, bankjes. Helaas was het café/restaurant niet geopend, dus een drankje ging niet door. Desondanks was het prima zitten daar. Met hernieuwde motivatie ging het typen van de thesis lekker snel en kreeg ik wat ik gepland had om te doen snel klaar. Het was heerlijk om even een dagje gewoon ergens anders te werken dan thuis of op kantoor.

Zaterdag 4 mei. Er staat een klein Ingress evenement gepland in Hilversum, mijn woonplaats. Dit evenement heet een “First Saturday”. Iedere eerste zaterdag van de maand worden er door heel de wereld lokaal evenementen georganiseerd. Het doel is om een vaak kleinere stad of groot dorp te verkennen, en daarbij zoveel mogelijk punten te halen in het spel. Ik ken de organisators goed, en mij werd gevraagd om op de registratie te zitten samen met twee anderen om mensen te registreren.

Er was een leuke opkomst, in ieder geval meer dan we hadden verwacht. Er is natuurlijk een groepsfoto gemaakt:

Nadat de registratie gesloten was, heb ik zelf samen met iemand anders, die ook op de registratie zat, nog een uitgezette route door Hilversum gelopen. Het was weer een gezellige dag.

We gaan door naar 6 mei. Op kantoor bij Capgemini was er een Masterclass waarbij de Global CEO van het bedrijf, Paul Hermelin, aanwezig was. Het was interessant om zijn perspectief op het gebied van bedrijfsvoering en politiek te horen. Na afloop wilde ik eigenlijk wel op de foto met hem. Het voelde een beetje raar en ik was ook enigszins zenuwachtig, maar ja, nee heb je en ja kun je krijgen. Zo gezegd, zo gedaan:

Links: Michael Koopman, Intern bij Capgemini Nederland.
Rechts: Paul Hermelin, CEO van Capgemini Global

Dat gaf wel weer even een enorme boost aan mijn zelfvertrouwen. Het is wel een interessant contrast: Een van de laagste functies binnen een bedrijf direct naast de hoogste functie. Het blijft bijzonder.

Donderdag 9 mei. Er staat een Virtual Reality (VR) Arcade gepland op de Universiteit Twente in de avond. Ik ben een grote fan van VR, en heb het jaar ervoor ook in de commissie gezeten om dat evenement te organiseren. Ik kon dus natuurlijk niet ontbreken. Ik baal wel een beetje dat ik geen foto’s heb van die avond, want het was hartstikke leuk. De commissie had helaas ook geen fotograaf geregeld, voor zover ik weet, dus u moet het maar met mijn woord doen.

Er waren een aantal spellen opgezet, zoals Beat Saber, waarbij je met een set lichtzwaarden blokjes kapot slaat op het ritme. Klinkt saai, maar is best leuk. Als je het op de wat moeilijkere stand zet, is het ook best een workout:

Okay… Dit lukt mij dan ook niet helemaal, maar je begrijpt het idee. Credits aan “A Beat Saber Player” op YouTube. Ik speel op dit moment de meeste liedjes op “Expert” moeilijkheid, en dit is “Expert+”.

Verder stonden er een aantal andere games, waaronder een rollercoaster ervaring op een mobiele headset. Man, wat heb ik daar toch een hekel aan. Niet vanwege dat je er duizelig van wordt, maar dat veel mensen dat laten zien als eerste VR ervaring aan anderen. Je wordt duizelig omdat het beeld dat je ziet niet overeenkomt met de realiteit, niet omdat het lijkt alsof je in een rollercoaster zit. Mensen, als je VR demo’t, doe het dan meteen goed. Mobiele VR is over het algemeen niet geweldig, maar kan prima gebruikt worden om 360 graden video’s genomen vanaf 1, niet bewegend punt, en foto’s te laten zien. Google Streetview werkt er ook mee. Als je toch een rollercoaster laat zien, laat je een slechte eerste indruk achter van dat je er alleen maar misselijk van wordt. Die ervaring nemen mensen mee op het moment dat ze “goede” vr proberen, zoals een Oculus Rift, HTC Vive of Valve Index. Uit ervaring weet ik dat ze erin gaan met een gevoel dat ze misselijk gaan worden, en dat gebeurt dan ook vrij snel. Als je iemand voor het eerst in goede VR laat gaan, zonder enige eerdere ervaring, duurt het veel langer voordat ze misselijk worden, of ze worden helemaal niet misselijk. Ik heb bijvoorbeeld twee keer mijn Vive meegenomen naar een open dag van een school waar ik stage heb gelopen. Bepaalde mensen wilden het niet proberen, omdat ze een keer een rollercoaster ervaring hebben gehad op een mobiel. Die mensen die ik toch over heb weten te halen, vonden het over het algemeen leuk, en een aantal zeiden dat ze misselijk werden. Niemand die geen eerdere ervaring had, zei dat hij of zei misselijk werd. Anyways, dat is het einde van deze rant op smartphone VR. Laten we even een kop koffie pakken en het verhaal vervolgen.

Cheers! Fun fact: Ik drink mijn koffie altijd zwart.

Dus. De VR Arcade. Ja, dat was ontzettend leuk en gezellig. Er waren ook twee competities. Een in Beat Saber, en een in een rollercoaster game op een mobiele VR headset (oh oh, daar ga ik weer). Anyways, de Beat Saber competitie was ontzettend spannend. Een bepaald liedje moest worden uitgespeeld op de “Hard” difficulty. Leek simpel genoeg, maar was toch meer tricky dan het leek. Ik was uiteindelijk de eerste die het liedje finishte, en ik verwachtte dat het daarbij zou blijven. Helaas hoorde ik een tijdje later een luide “YES!” komen van een van de andere headsets. Iemand anders had het liedje uitgespeeld met een hogere score. Ik feliciteerde hem, maar ging daarna zelf weer proberen om een hogere score neer te zetten. Na 15-30 minuten en lamme armen had ik het liedje weer een keer uitgespeeld, en dit keer met een nog betere score. Ik had de volgende dag wel enorme spierpijn, maar dat mocht de pret van de overwinning niet drukken.

Dan de rollercoaster game op de smartphone VR: Laat in de avond waren er weinig mensen die het wilden proberen. Je kon een knop indrukken om gas te geven en om te remmen. Als je te snel door een bocht ging, vloog je van de rollercoaster af. Op een gegeven moment weet je hoe hard je ongeveer door een bocht heen kan gaan, en kun je een competitieve tijd neerzetten. Het heeft wel een tijdje geduurd voordat ik bovenaan stond. Daarna ontstond een vriendelijke, maar competitieve sfeer tussen mij en de vorige nummer 1. We versloegen elkaars tijden telkens nét. Net voor het laatste kwartier stond ik bovenaan. Ik heb toen gezegd dat als hij mijn highscore weer zou verbeteren, ik het niet meer zou proberen om de zijne te verbeteren. Dat was een deal, en zo gezegd, zo gedaan. Het was spannend tot het laatste moment. Op een gegeven moment zeiden ze dat we moesten stoppen, en toen zeiden we dat hij nog 1 poging kon doen. Het scheelde echt ontzettend weinig, maar zijn tijd was net niet goed genoeg om de mijne te verslaan.

Dan de prijsuitreiking: Ik had zowel de Beat Saber competitie gewonnen, als de smartphone VR rollercoaster game. Ik had aangeboden om de prijs te delen met degene met wie ik competitief de smartphone VR rollercoaster game speelde, maar die wilde het niet aannemen.

De prijs was in ieder geval de moeite waard 😉

We gaan door naar het weekend van zaterdag 11 mei en zondag 12 mei. Gepland stond een Ingress evenement in Amsterdam. Op die dag waren wereldwijd maar drie evenementen gepland, in tegenstelling tot zes of negen zoals op vorige data. Veel spelers uit heel Europa kwamen naar Amsterdam om de strijd om de stad aan te gaan. In tegenstelling tot vorige keren, ben ik dit keer team lead van een loopteam. Normaal gesproken leid ik een fietsteam, maar dat kwam dit keer even niet uit. Joël, een vriend van mij vanuit de Universiteit, is er ook bij.

Het is een beetje een chaotische dag. Ik krijg ten eerste in de ochtend te horen dat ik twee nieuwe teamleden krijg, waar ik mij niet op voorbereid had en wat ook ontzettend onpraktisch is, aangezien ik mijn team eerder heb gebrieft over de strategie, wat te doen als er iets is, en tools die we gebruiken. Verder is het bijna onmogelijk om contact met hen te krijgen. Na een flinke tijd komt er eindelijk een bericht binnen van een van de twee: ze gaan meedoen met een ander team. Top! Ik geef het door aan de organisatie. Echter, de teamlead van dat andere team weet van niets. Na wat verwarring wordt besloten om de twee toch te laten meedoen met het andere team. Een betere oplossing was er niet, en zo konden ze toch meedoen.

Na de chaos in de ochtend, is het tijd voor chaos in de middag. Het begin verloopt relatief rustig: iedereen heeft er zin in en we gaan ervoor. Na het eerste kwartier komen we erachter dat we ontzettend outnumbered zijn: er zijn veel meer spelers van de tegenpartij dan van onze kant. Dat doet het moraal niet veel goeds. We gooien de strategie om. We splitsen op en gaan in twee teams te werk. Ik leid het ene team, de co-teamlead de andere. We blijven in contact via een Walkie-Talkie app. Naarmate de middag vordert wordt onze nederlaag steeds duidelijker: er is geen manier om terug te komen… Of toch wel? Een van de dingen waarop te scoren valt, is het aantal unieke punten bezocht per speler. We splitsen op, en gaan hiervoor. We doen ons best, en uiteindelijk winnen we dit ook, maar het compenseerde helaas niet genoeg voor een overwinning.

We mogen dan verslagen zijn in het veld, we kunnen, zoals dat in de Ingress community gezegd wordt, in ieder geval de afterparty nog winnen. Iedereen die lol heeft op de afterparty, wint automatisch. We spreken af om eerst op een terras samen te komen om een drankje te doen en een groepsfoto te maken:

Het grootste deel van ons loopteam, het was een geweldig team!

Daarna gaat het grootste deel van de groep door naar de afterparty. Daar wordt definitief bekend gemaakt dat het andere team de middag heeft gewonnen, nadat er een lichtshow en een stuk lore zijn geweest:

De afterparty locatie, dan nog (vrijwel) leeg
Het begint vol te stromen (deze en de komende twee foto’s zijn genomen door @SoftHAK en met toestemming geplaatst. Daarvoor dank.)
Er is een lasershow en er zijn mensen in lichtgevende pakken
Om een idee te geven van de groep mensen die er was. Dit lijkt redelijk weinig, maar het gaat nog een heel eind door tot het podium.

De dag erna verkennen we Amsterdam door middel van vooraf uitgezette routes, die je via de app kunt lopen. Helaas voelde ik me niet lekker, en hebben we het minimale gedaan, en daarna teruggegaan naar Hilversum.

We maken een sprongetje van een week, naar de week van maandag 20 mei tot en met vrijdag 24 mei. Die week is er Pandora op de Universiteit, een nachtelijk puzzelspel waarbij puzzels verborgen zijn op de campus. Als je een puzzel oplost, krijg je de locatie van de volgende. Het vinden van puzzels en rondlopen is echter niet zonder gevaar. Iedereen begint iedere dag “levend”, wat betekent dat je deel mag nemen aan gevechten om andere mensen “dood” te maken. Dat gebeurt door middel van het raken van iemand met een plastic Nerf-kogel,

Afbeeldingsresultaat voor nerf kogel
Niet schrikken, het zijn maar dit soort kogels.

een zakje met daarin “geld” (zachte vulling) of door een poolnoodle:

Afbeeldingsresultaat voor poolnoodle

Als je iemand “dood” maakt, krijg je punten, net als dat je dat krijgt wanneer je een puzzel oplost. Dit zorgt ervoor dat je altijd op je hoede bent, want je wilt punten scoren en geen punten geven aan andere teams. Een voorbeeld van een puzzel:

Het was weer een leuke week, waarin het vaak laat geworden is, en we veel gepuzzeld hebben. We zijn niet heel hoog geëindigd, maar we hebben het gezellig gehad.

Ik dacht even dat dat het laatste was, dat ik in mei gedaan had, maar niets bleek minder waar. Ik ben op 31 mei nog een dagje naar Texel geweest, om daar te fietsen. Eerst met de trein naar Den Helder, en toen een OV fiets gehuurd. Onderweg naar de boot nog een prachtig panorama kunnen maken aan de noordkant van Den Helder:

De zee!

Daar aangekomen heb ik de boot gepakt naar Texel:

Doei, Den Helder!
En hallo Texel!

Ik heb een leuk stukje gefietst en gewandeld, en ben onderweg nog wat wildlife tegengekomen:

Daarnaast nog een leuk panorama genomen:

Ik heb op een uitkijktoren, midden in het bos, gestaan:

Als je dan toch op Texel bent, moet je natuurlijk het lokale bier proberen:

Texel is echt een aanrader, en kan ik enorm aanbevelen voor een dagje (of langer) fietsen of wandelen. Mooie natuur en groot genoeg om niet in een dag klaar te zijn met ontdekken.

En daarmee komen we alweer aan het einde van mei. Het was een maand met meer activiteiten dan ik oorspronkelijk had gedacht, maar wel een ontzettend leuke maand. Op naar juni!

April 2019: Doorbikkelen aan thesis, nachtgeocachen en een barbecue

Na een avontuurlijk maart, is het alweer tijd voor april. Qua thesis ben ik lekker bezig: mijn framework begint vorm te krijgen, ik zit vol motivatie en het leven is prima. Omdat er zoveel tijd in de thesis ging zitten, heb ik niet veel tijd gehad om veel bijzondere dingen te doen. Dat houdt natuurlijk niet weg dat ik wel een aantal dingen gedaan heb, waarover ik graag een stuk wil schrijven.

Als eerste wil ik iets kwijt over een nachtcache. Geocaching is een soort schattenjacht waarbij mensen kunnen aangeven dat ze op een bepaalde plek iets verstopt hebt. Dat gaat over het algemeen aan de hand van coördinaten. Dat kan heel simpel zijn, bijvoorbeeld achter een regenpijp, maar kan ook een enorme uitdaging zijn, zoals ergens bovenop een berg. Er zijn ook multi-caches, waarbij je meerdere waypoints hebt voordat je bij de eindlocatie aankomt, en er zijn ook mysterys, waarvoor je eerst een puzzel moet oplossen om de coördinaten te krijgen. Een nachtcache is een geocache die alleen ’s nachts gedaan kan worden, bijvoorbeeld omdat er reflectors zijn die een locatie aanduiden. Overdag reflecteren die niet, maar ’s nachts wel, als je er een zaklamp tegenaan schijnt. Nu dat dat enigszins duidelijk is, ga ik het hebben over een nachtcache die ik samen gedaan heb, die tevens een multi-cache was.

Eerst maar iets vertellen over met wie ik de geocache dan samen gedaan heb: Dat was Anne. Anne studeert op dit moment ook aan de Universiteit Twente en werkt in Amersfoort aan haar thesis. Omdat we relatief dichtbij elkaar wonen (ik woon in Hilversum), is het dan ook makkelijk om af te spreken om eens samen te eten of, zoals nu, een nachtcache te doen.

Vooraf zeg ik niet wat we gaan doen, behalve dat het een leuk stukje fietsen is naar de beginlocatie. We spreken af in Hilversum bij Foodhall MOUT. Bij MOUT kun je “streetfood” eten van 7 verschillende keukens. Dat gaat van Nederlands en Italiaans tot Vietnaams. We hebben Banh Xeo gegeten, dat is een Vietnamese pannenkoek, gevuld met groente en vlees of vis. Het smaakte prima.

Na de maaltijd zijn we gaan fietsen richting de locatie. Na een korte stop om de vestingwallen van Bussum te bewonderen, bereiken we de eindbestemming in de buurt van Muiderberg:

Daar lees ik het achterliggende verhaal van de geocache voor en gaan we het bos in. Het is dan ongeveer 20:30. Op bomen zijn reflectoren geplaatst, die de richting aangeven waarin we moeten lopen. Aan het begin zijn we regelmatig de weg kwijt, omdat het nog niet heel donker is en het heel moeilijk is om de reflectoren te spotten. Na een tijdje wordt het wel donker en zijn de reflectoren een stuk beter zichtbaar. We lopen een route door het bos. Veel foto’s heb ik niet van de route, maar wel dit:

Hmmm… de flits staat uit. Laat ik zie aanzetten.
AAH! LICHT, LICHT, HET BRANDT!

Anyways, na de route gelopen te hebben, komen we aan bij de cache.

Cache gevonden!

Na het vinden van de cache zijn we weer naar huis gegaan. Tot Naarden of Bussum kunnen we nog samen fietsen, daarna splitsen we op. Het was in ieder geval een leuke avond.

Later die maand houden twee vrienden uit de vriendengroep een barbecue, om hun verjaardagen gezamenlijk te vieren. Een van de jarigen had een aantal kennissen uit Frankrijk uitgenodigd, waarvan er een aantal geen Engels spraken. Dat was in ieder geval een leuke gelegenheid om mijn brakke Frans weer uit de kast te halen. Verder was er natuurlijk “taart” met kaarsjes, die de jarigen uit mochten blazen:

De kaarsjes op de “taart” worden uitgeblazen

Er waren ongeveer 15-20 man in totaal. Ik had graag een groepsfoto willen publiceren, maar het was lastig om van iedere aanwezige daarvoor toestemming te vragen. Wat ik wel kan publiceren, is een foto die aangeeft waarom het een dom idee is om aan de zijkant van een barbecuerooster gaten te hebben:

F voor onze gevallen broeders

Het was weer een gezellige avond.

Later die maand was er nog een paasvuur in Eibergen, waar ik even langs gegaan ben:

Was wel even leuk om gezien te hebben, maar verder geen bekenden tegengekomen. Het lijkt er ook op dat ik vrij laat was. Ach ja, leuk om gezien te hebben I guess.

En daarmee sluit ik april af. Het was een “rustige” maand als ik kijk naar de activiteiten die ik heb gedaan, maar een “drukke” maand als ik kijk naar het werk dat ik voor mijn thesis verzet heb. Op naar mei!

Maart 2019: Een lange stilte doorbroken

Een hele goedemorgen/middag/avond beste lezers! U heeft er even op moeten wachten, maar daar is ie dan: de volgende blogpost! In dit blog ga ik mijn leven van het afgelopen halfjaar een beetje samenvatten. Het idee was initieel om een half jaar in een blog samen te vatten, maar dat zou ten eerste een enorm lang blog opleveren, en ten tweede enorm veel motivatie vereisen. Ik heb daarom gekozen om het op te splitsen in meerdere blogs, die ik over een bepaalde periode publiceer. Wanneer dat is, dat weet ik zelf ook nog niet. Wat ik wel weet, is dat nu het blog van maart 2019 online staat 🙂

Het vorige blog eindigde op de gate in Athene. Ik ben op dat moment op de terugreis van een geplande vakantie, en ongeveer een maand bezig met mijn thesis bij Capgemini. Omdat mijn thesis een verhaal op zich is, ga ik daar een apart blog aan wijden. Deze zal gepubliceerd worden na het juni 2019 blog.

Capgemini bevalt op dat moment eigenlijk prima. Collega’s zijn behulpzaam en willen tijd maken, als je daarom vraagt. Verschillende interviews gehouden met mensen om informatie te verzamelen over hoe bepaalde technieken bij Capgemini gebruikt worden. Interviews waren hartstikke leuk om te doen: collega’s vertelden vol enthousiasme over hun werk.

Het uitschrijven van de interviews vond ik wat minder leuk. Een uur aan opnames nam ongeveer een dag aan uitschrijven in beslag, omdat je soms niet goed kon horen wat iemand zei of iemand te snel praatte, en omdat het niet het meest leuke klusje was. Dat gezegd hebbende, gaf het veel genoegdoening toen het klaar was, en dat maakte het minder erg.

9 maart was het dan zover: de Inter-Actief Rially. De studievereniging organiseerde een soort puzzelrit, waarbij je aan de hand van het vinden van locaties waarop foto’s gemaakt zijn en door opdrachten te doen, punten kon verdienen. Aan het begin krijg je drie puzzels: de eerste geeft je een idee welke richting je op moet rijden, de tweede geeft je een idee naar welk dorp of stad je moet rijden, en de derde geeft je een exacte locatie daarin. Zodra je de eerste puzzel opgelost hebt, kun je dus al beginnen met rijden, en de andere inzittenden kunnen doorpuzzelen. Ik heb wat foto’s van opdrachten hieronder toegevoegd:

Koop 1 frietje
Los de sterrenconstellaties op om de exacte volgende locatie te bepalen
Fotografeer een tekst op de grond die bijna niet te lezen is nadat het heeft geregend

Het was een ontzettend leuke dag, en ik doe als het even kan volgend jaar zeker weer mee! Op de borrel, die direct volgde op de Rially, werd de eindstand bekend gemaakt. We hadden verwacht ergens in het midden te eindigen, mede doordat dit onze eerste Rially was. De stand werd aangekondigd: Eerst werd het laatste team omgeroepen, toen de een-na-laatste, etcetera. Op een gegeven moment bleven er drie over, en wij waren nog niet genoemd. Toen hadden we zoiets van: het zal toch niet? Na de onthulling van de derde plaats voor een ander team, bleven er nog maar twee over. En ja hoor: we hadden gewonnen!

🎉 🎉 🎉

Na de aankondiging hebben we nog gezellig doorgeborreld en de overwinning gevierd.

Ik eindigde mijn vorige blog door te zeggen dat ik “misschien eind volgende maand nog naar Bristol” zou gaan. Na enkele twijfels en afwegingen toch besloten om te gaan boeken, en daar heb ik geen spijt van gekregen.

De vakantie begon op Hilversum Station…

… en ging via de Schiphol Plaza…

… en een vliegtuig…

… en uiteindelijk 2 uur en 59 minuten vertraging (net geen compensatie)…

… en een dubbeldekker…

… over Britse wegen…

… naar een AirBnB in Bristol.

Ondanks de vertraging verliep de reis voorspoedig. Nadat ik aangekomen was, wilde ik eigenlijk meteen de omgeving verkennen. Ik kwam vrijwel direct iets typisch Brits tegen:

Schooluniformen, die hebben we in Nederland niet.

Dat vond ik in ieder geval bijzonder. Ook rijden ze aan de linkerkant van de weg, wat enorm wennen was. Verder heeft Bristol een haven:

Na een middagje Bristol besloten om met een paar medereizigers af te spreken in een pub om wat te eten. Ik ben dan toch in het Verenigd Koninkrijk, dus Fish and Chips moest ik een keer geprobeerd hebben:

Na een goede maaltijd en wat minder goed bier, ben ik langzaam aan weer richting de AirBnB gegaan.

De volgende dag was het zaterdag. Oh ja, ik had nog niet gezegd dat er dat weekend in Bristol een Ingress evenement was. In ieder geval, er was dus een Ingress evenement in Bristol, wat betekent dat je op zaterdagmiddag op je mobiel de strijd aangaat met het andere team. Je locatie in het echte leven bepaalt je locatie in het spel door middel van GPS. In ieder geval, voor zo’n actieve middag was het natuurlijk noodzakelijk om te beginnen met een goed ontbijt:

Yum!

Je kunt zeggen wat je wilt, maar ze kunnen prima ontbijt maken daar!

Na het ontbijt was het alweer tijd om mijn team te ontmoeten. Ik had expres gezegd dat ik graag met compleet willekeurige mensen in het team wilde zitten, met het liefst een local, omdat het op die manier makkelijk is om nieuwe mensen te ontmoeten.

Links zien we iemand uit de Verenigde Staten, die een reis door Europa aan het maken was met een tussenstop in Bristol. Rechts zien we een local uit Bristol. Het was een geweldig team. We waren constant met elkaar in contact via een soort walkie-talkie app en oortjes, en we konden elkaars locatie live zien. Dat zorgde ervoor dat we snel konden opsplitsen en elkaar weer terug konden vinden als dat nodig was. Ik was team lead, wat wilde zeggen dat ik beslissingen maakte aan de hand van de informatie die mij op dat moment bekend was. We hadden via de walkie-talkie app ondersteuning van iemand uit Australië, die overzicht hield over het hele speelveld.

Na een hevige strijd en flink wat gefietste kilometers, besluiten we om ergens wat te gaan eten met het team. Ik weet niet precies meer hoe en wat, maar het was een gezellige avond.

De volgende dag vertrek ik alleen op de fiets om Bristol en het omliggende gebied te verkennen. Daarbij heb ik wat leuke foto’s genomen:

De Clifton Suspension Bridge in de verte…
… wat dichterbij…
… uit beeld…
… meer dichtbij…
… en op de brug!

Verder nog een aantal routes gefietst, die dan weer leuke afbeeldingen in de Ingress app opleveren:

De dag wordt afgesloten met een heerlijke pizza:

Na een nachtje slapen, was het alweer tijd om richting huis te gaan. Na een rit met de bus en even wachten op het vliegveld, kwam daar alweer het vliegtuig aan:

Tot ziens, Bristol! Het was geweldig!

Dat was maart alweer! Ik hoop dat je genoten hebt van het lezen van dit blog, en ik hoop dat het niet een half jaar duurt voor het volgende blog online staat! 😉

Februari 2019: Capgemini, Centerparks en Athene!

Γεια σας in het Grieks, of gewoon hallo in het Nederlands aan de lezers van dit blog! Mijn laatste blog was ongeveer een maand geleden, en eindigde met dat ik tevreden op mijn kamer zit. Ik kan je geruststellen: dat is nog steeds zo. Er staan wel iets meer spullen op mijn kamer dan op de vorige foto’s, maar dat is natuurlijk logisch. Ik probeer in ieder geval nog steeds zo min mogelijk spullen op mijn kamer te hebben. Verder gaat het prima, en was Februari voor mij een geweldige maand.

Het begint op de eerste dag van Februari. Na de onboarding (eerste werkdag) bij Capgemini staat er een weekendje Centerparks met de vriendengroep op de agenda. Omdat het natuurlijk niet te doen is om de hele dag een koffer of rugzak mee te sjouwen, reis ik eerst nog even langs Hilversum, waar een deel van het centrum afgesloten blijkt te zijn. Ik vraag aan een van de mensen in een reflecterend vest wat er is gebeurd, want ik vermoedde dat er iets minder plezierig was gebeurd. Niets bleek minder waar: De koning was in Hilversum om de voorstelling Zilveren Camera in het Museum van Hilversum te openen:

Onze koning!

Volgens mij is dat de eerste keer dat ik Willem-Alexander in levenden lijve heb gezien. Leuk om dat zo ineens even onverwachts mee te maken.

Daarna koffer gepakt en op de trein gesprongen naar Emmen. Natuurlijk mocht de nodige NS vertraging niet ontbreken, maar na een redelijk voorspoedige reis aangekomen bij Centerparks. Het wordt een gezellige avond.

De volgende ochtend ligt er sneeuw, en daar moet natuurlijk gebruik van worden gemaakt:

Verder hebben we nog gezwommen, gebowled, en allerlei bordspellen gedaan. Weerwolven van Wakkerdam is echt een aanrader. Lang verhaal kort: iedereen krijgt een rol, en iedere nacht vermoorden de weerwolven een burger. De burgers winnen als alle weerwolven dood zijn, en de weerwolven winnen als alle burgers dood zijn. Er zijn een aantal leuke potjes gespeeld. Zo was er een potje (waarbij ik spelleider was) 1 weerwolf, 1 ziener (mag iedere nacht de rol van 1 persoon zien), en verder alleen burgers. Het was bijzonder interessant om te zien hoe de weerwolf zich echt overal uitpraatte en er zelfs nog geroepen werd dat er helemaal geen weerwolven waren. Uiteindelijk heeft de weerwolf toch nog verloren, maar het was wel een heel spannend en uniek potje.

De week erna heb ik gewerkt en verder niet veel bijzonders beleefd, op een avondje in de kroeg en een bezoekje aan de bioscoop na.

Het weekend wat op die week volgde was echter wel even bijzonder. Ik wilde een Samsung Gear VR kopen voor bij mijn Galaxy Note 9. Het idee is om Netflix op een groot scherm te kunnen kijken (ik heb momenteel geen TV) en films in het vliegtuig te kunnen kijken zonder afleiding. Nieuw zijn die vrij duur, maar er zijn nogal wat mensen die het cadeau krijgen of het een keer uitproberen, en hem dan goedkoop wegdoen. Marktplaats afgezocht en uiteindelijk iets gevonden in Mijdrecht. Was in het weekend, en ik had die zaterdagmiddag toch niet veel bijzonders te doen, dus ik besloot de anderhalf uur die ervoor stond, te gaan fietsen. Toen stond me een avontuur te wachten, zeg!

Aan het begin kon ik vrij prima vooruit. Op ongeveer een derde van de afstand begint het enorm te waaien en moet ik moeite doen om niet van mijn fiets afgeblazen te worden. Om even een idee te geven, deze foto maakte ik onderweg in de buurt van de Loodsdrechtse plassen:

Hè, Michael, houd je vinger eens niet voor de lens -.-

Ik fiets in ieder geval verder, maar dan kom ik op een plek waar veel grasvelden zijn en geen enkele beschutting tegen de wind. Op een gegeven moment was het sneller om te lopen, dan om te fietsen. Ik geef me natuurlijk niet zo snel gewonnen, maar op ongeveer 60% van de afstand kijk ik even op Google Maps en zie ik dat de route hierna over een dijk gaat, met water en 0 beschutting tegen de wind. Toen besloot ik om mijn fiets te stallen en per bus verder te gaan.

Foto genomen in de bus

Nadat de bus gearriveerd was in Mijdrecht, het laatste stukje nog even gelopen. De verkopers waren een bejaard stel, wiens zoon het cadeau had gekregen of iets dergelijks. Een van de twee wilde VR wel eens proberen, dus even snel gedemonstreerd en daarna weer vertrokken. (Side note: voor de Note 9 bezitters, je hebt een Gear VR met modelnummer SM-R325 en een apart koppelstukje wat je via Samsung moet bestellen nodig om VR te kunnen gebruiken op je smartphone. Andere combinaties werken NIET, hoe je het ook probeert!)

De volgende week schiet ik lekker op met mijn onderzoek, en breng ik een weekend door bij mijn ouders. Na een gezellige studiereis-nareis verhalen vrijdagmiddagborrel op de Universiteit en een rustig weekend, vertrek ik maandag weer naar Hilversum.

Nu zult u denken: Hoort die op vrijdagmiddag en maandagochtend niet op kantoor te zitten, te werken aan zijn onderzoek? Nou, nee. Tegenwoordig kun je bij veel IT-banen flexwerken. Het maakt niet uit waar je je werk doet, zolang je het maar gedaan krijgt. Dat is voor mij ontzettend prettig. Ik zit nog wel een groot deel van de tijd op kantoor, ook voor het contact met collega’s, maar ik kan in principe overal werken.

Donderdag 21 Februari vertrek ik naar Athene. De reis begint bij het station van Hilversum, …

… vanuit waar ik de trein in de richting van Schiphol pak. 45 minuten later kom ik aan op Schiphol…

… waar het zoals gewoonlijk ontzettend druk is. Na een voorspoedige vlucht kom ik aan in Athene…

In Athene, yes!

… waar limousines zo gewoon zijn dat ze aangegeven staan op richtingsbordjes op het vliegveld…

… en ze een enorm hotel bij het vliegveld hebben.

Na een tocht met de metro en een korte wandeling…

… kom ik aan bij mijn accomodatie, die ontzettend veel groter was dan ik had verwacht:

De eigenares was ook heel aardig en geeft veel om haar gasten. Het is inmiddels laat, en ik ga slapen.

De volgende dag maak ik al snel kennis met de ongeschreven verkeersregels in Athene. Rood licht is slechts een indicatie van dat het prettig zou zijn als je ander verkeer voor zou kunnen laten gaan, in plaats van een verbod om door te rijden. Was wel interessant met oversteken, maar verder geen problemen gehad of gezien.

Dan volgen nu wat afbeeldingen van het sightseeing, met commentaar:

Een of ander gebedshuis of kerkje in het midden van het stadscentrum. Ben even naar binnen geweest, verder geen idee.
Enigszins drukke winkelstraat. Het is niet echt hoogseizoen.
Het Parlement in Athene…
… waar de wacht wordt gewisseld volgens mij.
Toen was het tijd voor middageten. Op het plein van Syntagma dit gescoord. Was een soort brood met pitten. Nooit eerder van gehoord of eerder gegeten, maar het was zo lekker dat ik een tweede heb gekocht. Kwam erachter dat dit “koulouri” genoemd wordt.
Meer kerken.
Van buiten…
en van binnen.
Kwam toevallig nog eens langs het Parlement, waar ik deze familie de vogels zag voeren.
Een tempel of een kerkje of toch gewoon een huis. Wie weet?
Er worden ook gewoon TV opnames gemaakt.
En dit lijkt op een archeologische plek.
Een steile heuvel met een verhaal waar ik later nog op terugkom.
Een of ander standbeeld.
En het uitzicht van ongeveer de helft van de heuvel van de Acropolis.
Eeeeeen ik heb een nieuwe profielafbeelding voor WhatsApp en Telegram.
Het complete uitzicht. Ontzettend mooi.
#fileparkeren
Het Acropolis museum. Het museum ging bijna sluiten, dus besloten om er niet heen te gaan.
Wel weer 3 routes gelopen, en dus 3 afbeeldingen verzameld in Ingress die dag.

Na wat eten gebeurt er verder niet veel spannends die avond. Die ochtend erna (zaterdag) is het al snel duidelijk dat het weer minder wordt op die dag: veel wind en heel lichte regen. Er is een Ingress evenement, een soort gevecht om de stad in de middag. Ik ben een van de twee fietsende spelers die dag, samen met een local. Er zijn ongeveer 400 mensen op Athene afgekomen. Rond de 200 van mijn team (Enlightened) en rond hetzelfde aantal van het andere team (Resistance). Ik ben een van de 3 Nederlanders van ons team die naar Athene is afgereisd, het grootste deel van de rest zit in Lissabon, waar op datzelfde moment een evenement was.

Het startpunt van het evenement was in ieder geval heel interessant. Herinner je je nog die foto van de heuvel waarvan ik zei dat er nog een verhaal bij hoorde? Dit is het verhaal:

Het bleek inderdaad dat die heuvel niet te doen was (we hebben onze fietsen meerdere keren een trap op en af moeten sjouwen), en niet veel later werden we naar een andere plek gestuurd.

Het evenement zelf was geweldig. Er waren 4 uitdagingen: Zoveel mogelijk portalen (plaatsen in het spel) in het bezit van je team, de 6 langste aaneengesloten links maken tussen portalen binnen het speelgebied, voorwerpen die maar heel kort uit bepaalde portalen combineren en uitdelen aan spelers en zoveel mogelijk unieke portalen binnen het speelgebied bezoeken.

Team Bike01, een local en ik.

Na een uurtje of 3 stevig doorfietsen en digitaal vechten om strategische punten, gaan mijn teamgenoot en ik naar de afterparty van ons team. Welk team gewonnen heeft, weten we nog niet. Terwijl we aan het bier zitten, volgt daar de uitslag: we hebben gewonnen! De hele kroeg juicht en de sfeer is geweldig de rest van de avond. Na een goede Black Angus burger…

…en wat kennismaking met zowel locals als mensen verder weg keer ik terug naar het hostel.

De volgende dag sta ik relatief vroeg op. Dat is niet geheel zonder reden natuurlijk. Zoals sommige mensen weten, hardloop ik regelmatig. In Athene is het stadion van de eerste moderne Olympische Spelen, en daarin kun je hardlopen.

Het Panathenaic Stadium
Mijn haar, na een halfuurtje hardlopen. Er waaide ontzettend veel wind binnen het stadion.
Dat is wel een voordeel aan alleen reizen. Je bent altijd overal de beste in van je reisgezelschap ;P
De kampioenen van de eerste moderne Olympische Spelen

Daarna een bezoekje gebracht aan het museum van het stadion:

Wilt u daar ook nog een Windows Defender update bij?
180 graden foto van de ruimte waarin de Olympische fakkels tentoon gesteld worden, genomen vanaf de ingang
360 graden foto van de ruimte waarin de Olympische fakkels tentoon gesteld worden, genomen vanaf het midden van de ruimte
Na het museumbezoek nog even naar boven op de tribune gegaan…
…en naar het midden van de tribune.

Verder was het “Mission Day” in Ingress, oftewel routes lopen in de buurt van belangrijke plaatsen. 6 van de 18 waren “verplicht”. Ik had me voorgenomen om de Acropolis te bezoeken, dus dat zou de zesde worden. Verder wilde ik dat de eerste dit stadion werd, en de missies die ertussen lagen maakten me niets uit. Op weg naar de fietswinkel (moest de fiets nog terugbrengen) even een stuk of 3 gedaan, en toen lopend nog 2. Toen even gedoucht en andere kleding aangedaan en richting de Acropolis gelopen.

Een oud Grieks theater
Het was erg winderig. Genomen van het topje van de heuvel van de Acropolis.
En een teleurstelling, vermoedelijk is dit een tempel, maar je kunt en mag er niet in. Had ik echt graag willen zien.

Na een bezoekje aan de Acropolis, is het tijd voor wat ontspanning. Ik herinner me dat ik eerder langs een flipperkastenmuseum ben gelopen, en dat lijkt me een perfecte manier om even wat minder actiefs te doen.

De ingang van het Atheense flipperkastenmuseum…
… en een deel van de flipperkasten.

Na het flipperkastenmuseum nog even wat souvlaki gegeten, en toen was het alweer tijd om naar het hostel te gaan, in te pakken en te gaan slapen. Het vliegtuig stond alweer te wachten.

De gate.

En daarmee komt dit verhaal ten einde. Vermoedelijk komt er eind maart weer een blog aan. Ik heb deze maand veel gedaan voor mijn afstudeeronderzoek, en ook genoeg tijd besteed aan ontspanning. Misschien ga ik eind volgende maand nog naar Bristol, maar dat is nog niet zeker. We gaan het zien!

Oktober 2018 – Januari 2019: Afstudeerplek en kamer

Het is inmiddels alweer een tijdje geleden dat ik een blog heb gepubliceerd. Dat is niet geheel zonder reden; er is vrij veel gebeurd in de afgelopen periode, wat ik nog niet direct wilde delen. Ik weet namelijk dat ik in februari ga beginnen met afstuderen, en daar moesten nog heel wat dingen voor gebeuren: een stageplek, een kamer, een onderwerp enzovoorts. In dit blog ga ik mijn leven van oktober tot eind januari een beetje samenvatten, voor zover ik dat nog niet heb gedaan in de afgelopen blogs.

Oktober 2018: De zoektocht naar een afstudeerplek begint. Een onderwerp weet ik nog niet. Wat ik al wel weet, is dat ik in een groot bedrijf wil werken. De reden is dat ik nu al veel werkervaring heb bij kleine bedrijven, en wil ervaren hoe het is om voor een groter bedrijf te werken. Verder weet ik nog niet helemaal zeker wat ik na mijn studie wil gaan doen. Ik vermoed dat ik daar beter achter kan komen bij een groot bedrijf, omdat daar meer mensen in verschillende functies werken. Maar goed, om daar te gaan solliciteren heb ik toch echt een pak nodig. De laatste keer dat ik op dat moment een pak heb gedragen was bij de uitreiking van mijn bachelordiploma.

Juni 2017: Uitreiking Bachelor diploma

Bij het kopen van een pak zat mijn lengte niet echt mee. Na 3 winkels was er eindelijk een winkel met een pak dat me wel paste, en dat stond best goed:

Oktober 2018: Ik, met een pak, in de winkel.

Die stropdas heb ik overigens buiten de winkel nooit gedragen. Anyways, met een pak op zak was het tijd om te gaan zoeken naar een stageplek. Gelukkig wil iedereen ICT’ers, dus dat scheelde enorm in de zoektocht. Ik heb gesolliciteerd bij KPMG, Deloitte en Capgemini. Bij alledrie het sollicitatietraject positief doorlopen, dus daarna was het tijd om een keuze te maken. Makkelijk is het niet geweest; ieder bedrijf heeft zijn sterktes en zwaktes. Op mijn keuze kom ik zo nog terug.

Dus, er zijn 3 mogelijke afstudeerplekken: twee in Amsterdam (KPMG, Deloitte) en een in Utrecht (Capgemini) en het is tijd om een kamer te gaan zoeken. Een definitieve keuze uit de bedrijven kan ik nog niet maken, want dat gaat ook enigszins afhangen van mijn onderwerp. Dan is het handig om een kamer te zoeken die daar ergens tussenin ligt. Na niet al te lange tijd kom ik dan uit bij een slaapkamer in Hilversum die van half januari tot eind september te huren is, bij een huisbaas. Klinkt goed, laat ik maar eens gaan kijken.

Let vooral niet op de kwaliteit

Zo zag de kamer er toen uit (met uitzondering van de laatste foto, die is recent). Gedeelde keuken, koelkast, diepvries, badkamer etcetera. De kamer zou leeg zijn op de dag dat ik erin kwam. Prima, op zich. Het klikte ook met de huisbaas, en na even nadenken en een mailtje dat ik door kon gaan met mijn onderwerp was de beslissing gemaakt om de kamer te nemen.

Soms vragen mensen mij: waarom geen kamer in een studentenhuis? Sja, dat had ook gekund. Was waarschijnlijk ook hartstikke gezellig geweest. Ik heb alleen het gevoel dat als ik na een werkdag van 8 uur thuiskom, ik wel even behoefte heb aan wat tijd alleen.

Okay, toen had ik een kamer, dan nog een onderwerp. Ik ben bij een aantal bedrijven langs geweest voor ideeën, en heb zelf veel moeite gedaan om tot een onderwerp te komen. Na wat voelde als “ontzettend veel” afwijzingen van onderwerpen heb ik eindelijk een onderwerp goedgekeurd gekregen. “Detecting and Preventing Security Vulnerabilities in Continuous Integration / Continuous Deployment Pipelines”. Als je dit leest als een gemiddeld persoon, dan heb je waarschijnlijk geen idee wat dat betekent, en dat is okay. Software wordt tegenwoordig veelal automatisch op kwaliteit getest en live gezet. Ik ga een poging wagen een lijstje te maken van concrete dingen die ontwikkelaars kunnen doen om hun testomgeving veilig te houden.

Met het goedkeuren van het onderwerp zitten we al op eind november. Ik heb rond deze tijd ook gekozen voor Capgemini als bedrijf waar ik wil gaan afstuderen. Ik kies ervoor om de redenen dat ik voor Capgemini gekozen heb, privé te houden.

Dat was zo’n beetje mijn professionele leven, in mijn privéleven zijn ook een aantal dingen gebeurd in die periode, waar ik ook wel even wat over wil vertellen.

Als eerste noem ik even mijn uitje naar Frankfurt am Main in Duitsland. Daarover heb ik geschreven in het blog van Oktober 2018. Daarna de release van Ingress Prime begin november. Alhoewel er waarschijnlijk maar weinig mensen zijn die daarom geven, is het mijn blog, dus ik schrijf er lekker toch over 🙂

De release van Prime was enorm gehypet. De eerste keer dat ik Prime zag was tijdens Schloss Kaltenberg, waarover ik in mijn eerste blog heb verteld. Daar mochten geen video’s of foto’s gemaakt worden van Prime, dus het was echt een geheim project. Ik heb later als een van de ongeveer 100 spelers vroegtijdig beta-toegang gekregen tot Ingress Prime, en man, was het toen een bug fiesta. Ik kon de app laten bevriezen op commando. Anyways, begin november was dus de release. Vrijwel ieder speler kwam tot de conclusie dat het geen verbetering was. Gelukkig had Niantic de oude app onder een andere naam in de App en Play Store gezet, dus iedereen kon vrolijk doorspelen op de oude app. Op dit moment (eind januari) voelt het een beetje alsof de app van een alpha naar een beta fase is gegaan. Er zitten nog zat bugs in, maar het is best speelbaar, met workarounds. Op dit moment pak ik vaker Prime dan de oude app. Hieronder wat screenshots ter vergelijking:

Oud…
…en nieuw.

Tegelijkertijd met Prime kwam er een “Recursion” functie uit. Spelers die het hoogste level bereikt hadden, konden door middel van een knop met een timer van 4 uur het level resetten naar 1, en als beloning kregen ze dan wat “visual enhancements”. Dat is het natuurlijk waard, dus op het knopje gedrukt en als eerste speler van Nederland gerecursed.

Oeh, wat doet dit knopje?

Zo, nu dat we dat hebben gehad is het weer tijd voor wat compleet anders: Sinterklaas met de vriendengroep. Net zoals ieder jaar maken we surprises voor elkaar. Het was een ontzettend gezellige avond, en uit privacyoverwegingen zal ik niet meer dan de surprise die aan mij gegeven is, delen. Dat was deze:

Iemand weet dat ik wel van memes houd.

Ik vond het ontzettend origineel en wel bij mij passend. Ik surf regelmatig Reddit voor memes en serieuze discussies en stuur ook wel eens wat door naar de vriendengroep. Ik was en ben er in ieder geval ontzettend blij mee.

14 december was er een Kaltenberg reünie in Utrecht. Even gezellig met het team bij elkaar komen om wat herinneringen op te halen.

Een van de molentjes gebruikt bij ons project op Schloss Kaltenberg
Een zeer descriptieve, gedraaide foto van een plantje die ook aanwezig was op de meeting, met schaar.

Het was een ontzettend gezellige avond, waarbij allerlei leuke herinneringen waren opgehaald, ik mijn verhuizing bekend maakte aan de Ingress community en we plannen maakten voor een eventueel Kaltenberg weekend volgend jaar. (Afgelopen week is helaas bekend geworden dat die er niet gaat komen 🙁 )

Eind december had ik een overweging te maken. Ik had mijn OnePlus 5 nu ongeveer anderhalf jaar. Het mooie aan een telefoon die anderhalf jaar oud is, is dat je hem goed kunt verkopen, omdat er nog een half jaar garantie op zit. Het was dus voor mij de overweging om de telefoon nog anderhalf jaar te gebruiken, of een nieuwe te kopen. Telefoon op Marktplaats gegooid, en na een bijzonder goed bod ontvangen te hebben, besloten deze te verkopen.

Ik had al enkele maanden van tevoren naar telefoons gekeken. Ik zal eerst even opsommen wat het niet is geworden. Ik ben altijd een OnePlus fan geweest, want dat waren prima high-end telefoons voor relatief weinig geld. Helaas hebben ze met de OnePlus 6T de koptelefoonaansluiting eruit gesloopt, en hebben ze het zo gemaakt dat je eerst het scherm aan moet zetten, voordat je je vinger op de vingerafdrukscanner kunt leggen, die onder het scherm zit. Dat is een handeling die ik zo vaak per dag doe, dat ik me daaraan ga ergeren. Ik had voor een OnePlus 6 kunnen gaan, maar ik vond de “notch” echt niet prettig, en verder had die dezelfde batterijcapaciteit als mijn oude telefoon, wat echt te weinig was. Ik heb vrijwel iedere dag met een powerbank in mijn tas rondgelopen, omdat ik mijn telefoon nou eenmaal tijdens het heen-en-weer reizen en voor Ingress en allerlei andere zaken gebruik. Dan kijken naar andere merken. Bij Huawei en Xiaomi had ik niet de mogelijkheid om de bootloader te unlocken, en daarmee een eigen besturingssysteem op de telefoon te zetten. Dit is voor mij belangrijk, omdat ik, nadat de fabrikant geen updates meer geeft, wil kunnen genieten van een up-to-date besturingssysteem. Dan Nokia. Maakt prima telefoons, maar niet echt high-end. HTC heeft de laatste tijd flink marktaandeel verloren, en ik vind de telefoons te duur voor wat ze bieden. Ik kan niet alles wat ik wil met een Apple telefoon. Dan kun je nog iets als een PocoPhone halen, maar daar moet je vrij veel op aanpassen voordat je het maximale uit je telefoon gehaald hebt. Google’s Pixels waren een optie geweest, maar die zijn naar mijn mening te duur en hebben in het verleden voor problemen gezorgd die ik liever niet heb. Ik heb een LG telefoon gehad (Nexus 5X), en die bootloopte na 1,5 jaar, en dat schijnt een vrij normaal iets te zijn bij telefoons van LG, dus dat wilde ik niet weer.

De OnePlus 6T

Toen was het tijd om te zoeken naar iets dat wel bij me paste. Iets met een grotere batterij, waar ik wel mee kon doen wat ik wilde, en iets high-ends, omdat ik ontzettend veel multitask, en Ingress speel. Als je het lijstje van hierboven een beetje gelezen hebt, dan blijft er eigenlijk een merk over, waarvan ik tot een tijdje geleden nooit dacht dat ik een telefoon zou aanschaffen: Samsung. Ik ben het er nog steeds niet mee eens dat de Facebook app voorgeïnstalleerd staat en dat ik bepaalde Samsung apps niet van mijn telefoon kan verwijderen (alleen “uitschakelen”), maar goed, dat moet ik dan maar voor lief nemen. Verder zit er een beveiliging op Samsung telefoons genaamd KNOX. Een normale gebruiker zal hier niet zoveel van merken, maar ik als IT’er wel. Als je een aanpassing in de software maakt (bijvoorbeeld een eigen besturingssysteem erop gooit), dan brandt er een zekering door en kun je permanent geen extra beveiligde functies zoals Secure Folder meer gebruiken. In Secure Folder kun je bestanden en apps versleuteld opslaan. Is ontzettend handig voor gevoelige gegevens binnen een bedrijf. Ik heb besloten om de originele software erop te houden, en er maar mee te leven dat Samsung wat apps op mijn telefoon gooit die ik er niet vanaf kan gooien.

Merk is Samsung, okay, maar welk model? Heb ik ook over na moeten denken. Er zit een flink prijsverschil in de verschillende modellen. Ik vond dat er een te klein verschil zit tussen de S8 en de S9 om de meerprijs voor een S9 te betalen, en idem voor de S8 Plus en S9 Plus. Voor de Note 8 en Note 9 zaten er wel genoeg verschillen in (betere koeling, snellere software updates, significant betere camera, betere speakers, S Pen met remote features, en grotere batterij) om het prijsverschil te verantwoorden. Ik ben naar een aantal winkels gegaan om ze uit te proberen, en daarbij beviel het pennetje van de Note 9 mij eigenlijk heel goed. Verder vond ik de S8 te klein (in de winkel hadden ze alleen een S9, maar die is vrij vergelijkbaar). Uiteindelijk heb ik besloten om de Note 9 te halen, vanwege de grotere batterij en de S Pen. Ik heb daarvoor wel gewacht tot een paar maanden na de release, omdat de prijzen van Samsung telefoons ontzettend snel na de release omlaag gaan. Ik heb er ook voor het eerst een hoesje bijgehaald, en niet zomaar een, nee, een OtterBox Defender:

De Samsung Galaxy Note 9. Ik heb een zwarte, met een zwart pennetje.
Een foto van mijn case.

Ik hoop de telefoon in ieder geval de komende tijd tijdens het reizen en mijn afstuderen goed te kunnen gebruiken, en dat hij nog een leuke restwaarde heeft als ik weer een nieuwe ga aanschaffen. De Note 9 bevalt op dit moment ontzettend goed, en is een ontzettende aanrader voor een ieder die op zoek is naar het beste van het beste, en daar ook het geld voor overheeft.

Na een gezellige kerst en een grandioos oud en nieuw, een aantal feestjes en een printer die maar niet mee wilde werken, was het midden januari tijd om te gaan verhuizen. Ik kwam aan, en de kamer was inderdaad, leeg:

De kamer toen ik hem kreeg

Het was tijd om de kamer in te richten. Eerst mijn spul uitpakken en dan wat meubels halen. Na niet al te lang zoeken op Marktplaats had ik een bureau en een bureaustoel. Het bleek al snel dat de bureaustoel voor geen meter zat, omdat de hoofdsteun in mijn schouders drukte. Dat moest anders. Dat weekend nog van Hilversum naar Amersfoort gefietst om een kijkje te nemen bij de lokale IKEA. Helaas hadden alle stoelen hetzelfde probleem: de hoofdsteun drukte in mijn schouders. Dat was natuurlijk niet prettig, dus na nog 5 woonwinkels en kringlopen af te zijn gegaan, besluit ik om terug te keren naar Hilversum, naar de JYSK. Ik herinnerde me dat ik bij een vriend op een stoel ging zitten die ontzettend goed zat, en dat hij die van die zaak had. Alle bureaustoelen uitgeprobeerd, maar er was er maar een waarvan ik zoiets had van: “daar kan ik een dag lang comfortabel op zitten”, en dat was deze:

Jup, het is een gamestoel. Ik had altijd het idee dat gamestoelen een beetje te gehyped waren en dat de kwaliteit nogal tegenviel, maar het is mij gebleken dat niets minder waard was. In de week dat ik de stoel nu gebruik, is het mij duidelijk geworden dat dit een ontzettend prettige stoel is, waar ik zonder rugklachten op kan zitten. Het totaalplaatje ziet er dan ongeveer zo uit:

Ik vind het heel prettig en rustig dat er relatief weinig op de kamer staat. Ik zou ook het liefst zo min mogelijk spullen op mijn kamer willen hebben staan.

Ik vind het ontzettend belangrijk om onder de mensen te blijven in mijn vrije tijd, dus ik heb de afgelopen weken al verschillende Ingress bijeenkomsten bezocht (o.a. in Hilversum en Almere) en bij een bordspellenavond aangeschoven:

Hoogspanning, een spel waarbij je zoveel mogelijk huishoudens moet voorzien van energie door middel van centrales. Die centrales gebruiken echter brandstof, die duurder wordt afhankelijk van hoeveel ervan gekocht wordt.

Het was een ontzettend gezellige avond en zeker voor herhaling vatbaar.

Verder heeft het afgelopen week gesneeuwd in Hilversum, wat het volgende plaatje oplevert:

Wat een heerlijke temperatuur om in de sneeuw te spelen!

Zo, en dat brengt ons bij nu. Ik ben op dit moment ontzettend tevreden met mijn kamer en met mijn leven in het algemeen. Ik hoop in februari naar Athene te gaan. Mocht dat niet kunnen, dan wordt het Bristol in maart. Anyways, we gaan het zien. 1 februari begint het afstuderen!

Laatste puntje dan. Met het afstuderen verhoog ik het tarief wat ik vraag voor Michael4Computers. Ik werk enkel nog op afstand. Voor particuliere klanten verhoog ik mijn tarief naar een vast tarief van €30 per uur, met een minimum van een kwartier, per kwartier betaald. Voor zakelijke klanten verhoog ik mijn tarief naar €50 per uur, met een minimum van een kwartier, per kwartier betaald. Dit omdat ik mij volledig wil kunnen richten op het afstuderen, en bij spoed beschikbaar wil blijven om als het echt moet iemand te helpen.

November 2018: Technische write-up: Van trage budget-tablet tot werkbare video/gametablet

In tegenstelling tot voorgaande maanden eens een maand geen reisjes gemaakt. In Februari staat Athene, Griekenland op de planning. Ik heb er al zin aan 🙂 . Anyways, ik zei ooit dat ik dit blog ook zou gebruiken voor technische write-ups, dus hierbij een recent projectje van me om van een goedkope, trage tablet een redelijke reistablet te maken waar ik me onderweg mee kan vermaken. Het doel is dat ik livestreams, films en YouTube op een groter scherm kan kijken dan mijn mobiel, en licht gamen zou ook mooi meegenomen zijn. Nu speel ik al bijzonder weinig games op mijn mobiel, aangezien ik niet veel interesse heb in generieke mobiele games:

Auteur: /u/Dartrook op Reddit

Maar goed, als je offline bent in een vliegtuig of de meeste posts op Reddit gehad hebt voor de dag is het toch prettig om even een game op te kunnen starten. Ik heb weinig zin om voor dat doel een paar honderd euro uit te geven aan een tablet, en het wordt zo weinig gebruikt dat hij niet nieuw hoeft te zijn, en er is een kans dat ie gestolen wordt als ik op reis ben, dus het is kijken hoe ver ik kan komen met een budgettablet. Na af en toe eens op Marktplaats te kijken, krijg ik een aanbieding om een Samsung Galaxy Tab E (T560) over te nemen voor een klein prijsje. Hoesje zit erbij, dus even terug naar de fabrieksinstellingen en klaar is kees… toch? Was het maar zo gemakkelijk.

Het is een Samsung tablet. Ten eerste, Samsung staat er niet om bekend dat ze hun goedkopere apparaten up-to-date houden. Dat blijkt, er staat Android 4.4.4 op, terwijl 9 al uit is. Hmmm… Zou niet zo’n probleem moeten zijn, toch? Ten tweede, Samsung gooit zijn eigen apps en thema op de tablet. Dat gebruikt vrij veel geheugen en processorkracht, die niet door andere apps gebruikt kunnen worden.

Ik kan verschillende apps die ik wilde gebruiken niet downloaden, omdat ze minstens Android 5 vereisen, en de apps die wel werken, zijn tergend traag. Ik dacht: “Dat moet toch beter kunnen?”. Zo gedacht, zo gedaan. Er zijn mensen die zo vriendelijk zijn om onofficiële firmware te maken, die je op je tablet kunt zetten om deze te upgraden naar een recentere Android versie. Je bent dan wel je garantie kwijt, maar die zat er toch al niet meer op volgens mij. Bovendien was de tablet in de huidige staat onwerkbaar voor mij.

Als je denkt aan onofficiële firmware, denk je aan XDA-developers. Even zoeken op dat forum… Hmmm… Alleen Android 4.4.4 firmware. Daar schiet ik nog niet veel mee op. Wat verder googelen en ik beland op een Duits forum. – Even voor uw achtergrond: ik heb een Wi-Fi only tablet, ik kan er geen simkaart in doen. – Ik lees daar dat een bepaalde Android 6 ROM voor de 3G versie van mijn tablet ook zou moeten werken op mijn Wi-Fi only tablet. Hmmm… Interessant. Ik download de ROM en flash hem op de tablet. Hij start op, maar ik krijg continu meldingen dat de launcher (het scherm met apps) crasht. Ik kan hem zo niet gebruiken. Ik stuur mezelf een e-mail met een link naar een andere launcher en probeer hem te openen tussen de meldingen door. Gelukt, launcher geïnstalleerd. Geen meldingen meer. Nou, laten we dan apps erop gooien.

Ik heb zelden zo’n slechte ervaring gehad met apps. Ik kon niet inloggen bij de Twitch app. Als ik op “Inloggen” klikte, liep ie vast. Games draaiden voor geen meter, tablet herstartte na een tijdje uit zichzelf, noem maar op. Geen werkbare situatie. Hmmm… Android 4.4.4 ondersteunt bijna geen apps en Android 6 is te traag… Zou Android 5 een gulden middenweg zijn? Er waren geen roms voor Android 5 op XDA, en na vrij lang Googelen kom ik op een forum uit waar iets gezegd wordt over dat er een Android 5 ROM is op een Russisch forum. Alle links zijn verwijderd door een moderator omdat ze die website zouden adverteren. Alright, fair enough. Op zoek naar dat Russische forum. Na wat creatief gegoogle kom ik op de juiste website uit. Met de hulp van Google Translate kan ik aardig opmaken wat ik moet downloaden en installeren. Dit is helaas weer een ROM voor de 3G versie van mijn tablet, dus ik heb niet zo’n grote hoop…

Het installeren gaat prima, behalve dat alles in het Russisch is. Nadat ik de taal even aanpas in de instellingen kan ik apps installeren. Twitch? Yes! Ik kan inloggen en redelijk HD streams kijken. YouTube Vanced? Werkt ook! Top, ik kan YouTube kijken. Simpele games? Mehhhhh… Close enough. Simpele games draaien op 15 frames (beelden) per seconde. Het is redelijk speelbaar, en ik denk niet dat ik nog meer uit deze tablet kan halen.

Een werkbare budget-tablet: project geslaagd! 

Mochten mensen interesse hebben in de downloadlinks voor de gebruikte tools, laat het me weten. Ik kan dan wat moeite doen om die weer te achterhalen.

Oktober 2018: Scheveningen en Frankfurt am Main

Hallo allemaal, het is alweer tijd voor een nieuw blog! Dit keer ga ik iets vertellen over mijn afgelopen 2 weekenden. Vorig weekend zat in ik Frankfurt en dat weekend daarvoor in Scheveningen.

Een paar weken geleden kwamen mijn ouders met het goede idee om naar The Lion King te gaan. Dat leek me leuk, dus zo gezegd, zo gedaan. Na een slechte woordgrap…

“Als je Deventer wilt zeggen maar slist.”

… komen we aan in Scheveningen. Na een rustige middag met wat verkenning, een terrasje…

Uitzicht op vliegeraars vanaf een terrasje

… en een wel heel bijzondere “aanbieding”…

… genieten we van The Lion King!

The Lion King was echt een aanrader. Ik ben zelf niet zo’n fan van spoilers, dus ik zal die tot een minimum beperken. Ik vond de kostuums waarmee de menselijke acteurs de dieren uit de film naspeelden enorm slim doordacht. Het gaf echt een toevoeging aan het stuk. Verder vond ik het heel creatief bedacht hoe sommige scenes nagespeeld werden. De acteurs waren ontzettend goed. Ze wisten emoties goed na te spelen en hun zang en dans was mooi en synchroon. 

De volgende dag besluiten we nog snel een rondje door Scheveningen te lopen, en lopen in de buurt van de Pier tegen een honden-verspring-competitie aan. Best grappig om even te kijken.

Honden-verspring-competitie, video genomen vanaf de Pier

Hierna lopen we nog een rondje over de Pier, en gaan we naar huis. Het was een geslaagd weekend!

Het weekend erna stond Frankfurt op de planning voor mij. Hoewel ik erg weinig foto’s heb genomen, omdat ik het simpelweg vergeten was, wil ik toch nog graag wat delen. 

Onderweg…

Na wat “Baustelle, Baustelle, Baustelle, Stau, en ehhh… had ik Baustelle al gehad?” komen we aan in Frankfurt. Ik word afgezet bij mijn hostel/hotel, check in en ga naar mijn kamer. Daar kan ik eigenlijk niets over zeggen, behalve dat het matras misschien iets zachter had kunnen zijn. Sliep desalniettemin prima, en kon voor de prijs ook niet veel meer verwachten.

Het valt wel op dat een eenpersoonskamer eigenlijk altijd voor 2 personen is. Het zal wel niet zo duur zijn om een tweede bed in een kamer te plaatsen. Anyways, die avond even een verkenningsrondje gemaakt in het centrum. Een selfie met de Euro voor de Europese Centrale Bank kan daarbij natuurlijk niet ontbreken.

Na een verkenningsrondje is het al erg laat en besluit ik te gaan slapen.

De volgende dag begint met een voedzaam ontbijt…

Natuurlijk is dit alles wat ik heb gegeten… Natuuuuuuurlijk 😉

… en wordt al snel gevolgd door een virtuele strijd om de stad die die dag gepland stond. Ik had me opgegeven als teamlead van een fietsteam, en zo geschiedde. Een teamfoto van B-13 kan natuurlijk niet ontbreken:

Onze helden, net voordat ze ten strijde trekken

Zoals met vrijwel alle veldslagen in Duitsland, hebben we deze helaas verloren. Dat mocht de pret niet drukken, en na met een groep bij een vleesrestaurant gegeten te hebben, ben ik een beetje op en besluit te gaan slapen. De dag erna nog een leuk stukje door de stad gefietst en gelopen om vrijwel alle wijken van Frankfurt even gezien te hebben. De maandag vertrekken we weer naar huis. Het was een leuk weekend. Volgende geplande lange weekend vakantie is Athene in februari. 

Augustus 2018: Linz, Oostenrijk

Reistijd is geen verspilde tijd zeg ik altijd maar. Tenminste, als je het gezellig met elkaar hebt, of niet zelf hoeft te rijden en het internet tot je beschikking hebt. Als je het gezellig hebt, is reizen niet veel anders dan een barbecue zonder vlees, of een verjaardagsfeestje zonder jarige. Als je niet zelf hoeft te rijden, dan is daar het grote internet, vol met verhalen, spelletjes, en andere bronnen van entertainment. Kortom, vaak is reizen zo naar nog niet. Dus als iemand die ik vrij goed ken op een donderdagavond in een groepschat vraagt: “Nog mensen doe naar Linz gaan of nog willen gaan? Zo ja. PM:)” hoef ik me geen twee keer te bedenken. Even kijken of er nog ergens een goedkoop hotel of een hostel is… Ja, die zijn er nog! Een arbeidershotel in de industriewijken van Linz moest het worden. Boeking geplaatst en gaan met de banaan! De volgende dag rond 11:45 beginnen we te rijden naar ons volgende avontuur: Linz! Na flink wat “Stau” en “Baustelle” komen we iets na middernacht bij ons hotel aan.

Willekeurige “onderweg” foto

De volgende dag vertrekken we naar de registratie om ons te registreren voor het evenement:

De registratie

Na een ontbijtje kan de dag beginnen:

Ik heb niet veel spannends te vertellen over de dag, dus dan maar wat foto’s van het uitzicht:

’s Avonds nog een heerlijke pizza gegeten bij een lokale pizzeria en daarna, stuk van de dag, maar gaan slapen.

De zondag erna nog even de stad verkend, en de daarbij horende foto’s gemaakt:

 

Daarna was het alweer tijd om terug te gaan. Na de nodige Stau…

…komen we iets na middernacht weer thuis aan. Het was weer een leuk weekendje weg!

Juli 2018: Vakantie naar Marseille

Zo, toch maar weer een blog dan. Ergens in Februari besloten Jelmer en ik dat we eens op vakantie wilden, en dan “met Andre erbij ofzo”. De WhatsApp groep was snel gemaakt, en we konden plannen maken. Het is altijd moeilijk om een bestemming te kiezen, dus ik gooide het voorstel in de groep om het te combineren met een evenement van Ingress, aangezien ik daar toch heen wilde gaan. Er waren er 2 relatief dichtbij: Warschau, Polen of Marseille, Frankrijk. Nadat Polen afviel, en Marseille een goede optie leek, was de keuze snel gemaakt. In het midden van April willen we gaan boeken. Meestal zijn rond 3 maand van tevoren de meeste accommodaties beschikbaar en is het redelijk goedkoop. We vinden al snel een goede vlucht en komen erachter dat een appartement ongeveer hetzelfde kost als een hostel. Dat leek ons een prima optie. We boeken de vlucht en het appartement.

Het appartement

De heenreis verloopt voorspoedig, mede door de €15 eersteklas Enschede-Schiphol treinkaartjes die ik via NS Extra scoorde. Het heeft toch iets om in de eersteklas te reizen, als je tweedeklas gewend bent. Op Schiphol aangekomen leren we al snel dat je beter voor de douane een broodje kunt eten, aangezien ze na de douane niet bijzonder goedkoop zijn. De heenvlucht verloopt verder zonder problemen, en na een reisje met de bus naar Marseille Centraal, en een reisje met de metro naar ons appartement, komen we aan. Eenmaal aangekomen valt ons alles mee. Dit is een prima appartement, beter dan dat we verwacht hadden. We hebben die dag nog een rondje gemaakt langs de haven, maar het was te laat om nog wat te doen.

De haven van Marseille

De volgende dag wilden we de toerist uit gaan hangen. Eerst maar eens bepalen waar we naartoe gaan dan. Ik heb natuurlijk al een route uitgezocht in de Ingress app die langs bijna alle bezienswaardigheden komt. Na een korte discussie dat het toch wel erg lastig is om dat zo even te beslissen, besluiten we de route te gaan lopen. We nemen VEEL water mee, het is continu 30 graden daar. Na een lange dag met veel pauzes voor water en bezienswaardigheden, kan ik toch zeggen dat we een aardig stukje hebben gelopen:

“Hij is een kilometer of 15, kan makkelijk in 1 dag”…

En bij een route hoort een plaatje… Dit is The Hunter uit de game Bloodborne.

 

 

 

 

 

 

 

 

En daarmee hebben we dan ook het meeste van Marseille gehad. De volgende dag wordt een relaxdag aan het strand. Ik had geen zonnebrandcrème bij me, dus ik haal een flesje in de supermarkt. 5 minuten later realiseer ik me dat ik een 200 ml flesje heb gehaald, en je die niet mee mag nemen langs de douane… Dan hoef ik er in ieder geval niet zuinig mee te zijn. Het strand was in ieder geval leuk. Het water was ontzettend koud, maar dat was niet een heel groot probleem, gezien de temperatuur van 30 graden.

Eeeeeen de volgende dag… Ja hoor, verbrand. Natuurlijk. We hebben niet de hele dag in de zon gezeten, dus dat scheelt iets, maar het is wel rood. We besluiten in de middag om op te splitsen. Ik wil nog een route lopen, de rest weet het nog niet helemaal. Andre en Jelmer gaan naar een fort aan de zijkant van de haven, en ik loop mijn route. Ik blijk wat tijd over te hebben, dus ik ging naar de pre-registratie voor het evenement. Dat bleek in een geek-shop te zijn; allerlei producten die je normaal op Kickstarter ofzo zou vinden, waren daar aanwezig.

Van VR sets tot draadloos opladen tot een zonnebril met bluetooth audio, ze hadden het allemaal

Die avond besluiten we om naar de bloedmaan te gaan. We wilden het graag vanaf de Notre Dame de la Garde zien, want dat was het hoogste punt in Marseille. Het was heel moeilijk om daar een goede foto van te maken.

Mijn OnePlus 5 is niet zo geweldig met nachtfoto’s, dus je zult het hiermee moeten doen. Het was wel leuk om een keer gezien te hebben. De 2 dagen erna stonden in het thema Ingress, eerst competitief, toen coöperatief.

De dag daarna zijn we naar het Chateau d’If gegaan. If is een klein eilandje voor de kust van Marseille. Het is ongeveer 250 meter van de ene naar de andere kant. Het Chateau was een politieke gevangenis ergens een tijd geleden. Het was wel indrukwekkend om te zien hoe mensen gevangen gehouden werden in kleine cellen zonder comfort.

Het Chateau d’If

Dat was ook alweer de laatste dag van de vakantie. De dag erna staan we vroeg op om het vliegtuig terug te pakken.

Dat was het dan maar weer! Tot de volgende! Dit keer geef ik geen verwachte datum, omdat ik de vorige ook niet na kon komen.