December 2019: Sinterklaas, Sushi, en Sofia

Wauw, drie woorden die beginnen met een S in de titel. Volgens mij heeft dat een naam… Na even Googelen kom je op het woord “alliteratie”. Weer wat geleerd. Anyways, na dit compleet willekeurige feitje ga ik weer iets vertellen over mijn leven, dit keer over wat er in December 2019 is gebeurd. Het was een vrij drukke maand met een aantal feestdagen en een leuk reisje tussendoor. Te beginnen met Sinterklaas:

Ik vier Sinterklaas normaal gesproken met zowel mijn vriendengroep van de Universiteit als met mijn gezin. Met het gezin vieren we Sinterklaas meestal tegelijk, waarbij we de cadeautjes op kerstavond uitpakken. Met de vriendengroep vieren we het vaak begin december, in de buurt van 5 december. We maken surprises voor elkaar met een gedicht en cadeaus. Dit blog zou erg lang worden als ik iedere surprise zou beschrijven, dus ik houd het maar bij degene die voor mij gemaakt was:

Porto du MichaĆ«lo, hoe kon het ook anders šŸ™‚

Zoals een aantal van jullie weten, ben ik groot fan van Port wijn. De surprise was dan ook erg attent, leuk en toepasselijk. Ik had nog geen portglazen, dus die had ik gekregen. Verder had ik gevraagd om een kookboek met recepten voor 1 persoon, omdat je online bijna alleen recepten vindt met 1 of twee ingrediƫnten waarvan je zo weinig moet gebruiken, dat je 80 tot 90% van die ingrediƫnten weg moet gooien (bijvoorbeeld speciale kaas o.i.d.). Ik ben absoluut geen fan van voedselverspilling, dus dat probeer ik zoveel mogelijk te mijden. Ik kreeg een Fokke en Sukke kookboek met simpele recepten. Dat was eigenlijk perfect. De recepten waren erg simpel, maar zorgden er wel voor dat je niets weg hoefde te gooien. Ik heb een redelijk aantal recepten uit dat boek gemaakt. Als laatste kreeg ik een thermosfles, en die komt altijd van pas.

Later in December was het tijd voor de jaarlijkse all-you-can-eat sushi bijeenkomst van Ingress spelers in Rotterdam, bij Sumo. De kennis die ik de afgelopen maanden had opgedaan om met stokjes te eten, kwam hier perfect van pas.

Het was een gezellige avond, met ontzettend lekkere sushi en veel bijpraten over Ingress en andere dingen. Ik kan Sumo in ieder geval enorm aanraden.

Op kerstavond was het tijd om Sinterklaas/Kerst met het gezin te vieren. Iedereen had eerder een verlanglijstje gemaakt, en een lootje getrokken. Ik loop zelf tegen het probleem aan dat als iets goedkoop is, ik het zelf wel haal, dus het is altijd moeilijk om iets te verzinnen om op een verlanglijstje te zetten. Ik heb sinds mijn treinreis in juli 2019 een Nintendo Switch met 4 joy-cons (controllers), en liep redelijk vaak tegen het probleem aan dat ik maar 2 joy-cons tegelijk kon opladen aan de Switch, en dat ik daardoor regelmatig lege controllers had. Erg vervelend natuurlijk. Daar bestaan gelukkig oplossingen voor, zoals deze lader voor vier controllers tegelijk:

Daarmee kon ik ineens wel 4 controllers tegelijk opladen. Verder wilde ik graag meer games die je met meerdere mensen tegelijk kunt spelen, omdat ik regelmatig vrienden over de vloer heb, dus ik had er een aantal op het verlanglijstje staan. Uiteindelijk is het Unravel two geworden. Een game waarin 2 wollen poppetjes die aan elkaar zitten, puzzels oplossen. Ik heb er samen met een vriend doorheen gespeeld, en ik kan zeggen dat het een ontzettend goede game is. Als je van co-op puzzelgames houdt, is dit echt een aanrader.

In het laatste weekend van December ben ik naar Sofia gegaan. Waarom Sofia? Ik wilde op vakantie, het maakte me echt niet uit waarheen, dus ik ben maar met de goedkoopste optie gegaan, die me ook nog leuk leek. Ik ben qua landen in Oost-Europa alleen nog maar naar Griekenland geweest, en dat beviel goed, dus het was een goed moment om nog een land daar te bezoeken. De reis begint op Utrecht Terwijde…

… en gaat via Utrecht Centraal…

… door naar Eindhoven Airport:

Na wat vertraging (hoe kon het ook anders…) was het tijd om het vliegtuig te boarden:

Alhoewel een vliegtuigstoel voor iemand met mijn lengte over het algemeen erg krap is:

… kom ik na een vlucht en een ritje met de metro aan op metrostation Serdika, een redelijk centraal gelegen station, dat in de buurt ligt van mijn AirBnb.

Ik heb speciaal voor deze vakantie nog even mijn kennis van het Cyrillische alfabet bijgespijkerd.

Vanaf Serdika was het nog een klein eindje lopen naar mijn AirBnB voor dat weekend, en die was best okay voor erg weinig geld (let vooral niet op de thumbnail):

Ik besluit om een kort rondje te wandelen om de omgeving enigszins te ontdekken. Het is rond 22:30. Wat me vooral opvalt is hoe leeg de straten zijn rond dat tijdstip. Er is bijna niemand. Of iedereen nu aan het feesten is in clubs of thuis is, ik heb geen idee.

Na een korte wandeling besluit ik te gaan slapen. De volgende dag begin ik te lopen door de stad. Het is een zaterdag, en veel winkels waren (nog) gesloten:

Een typische winkelstraat in Sofia

Daarna is het tijd om de toerist uit te gaan hangen. Een van de eerste gebouwen die ik daarbij tegenkom, is de Alexander Nevski-herdenkingskathedraal. Deze kathedraal staat op veel foto’s van Sofia en is echt een enorm indrukwekkend gebouw.

Daarna kwam ik langs een eekhoorntje, die ik in het midden van een sprong fotografeerde:

Niet veel later begon het licht te sneeuwen:

Als je goed kijkt, zie je een aantal witte vlekjes. Dat is allemaal sneeuw.

Na een tijdje begon het iets harder te sneeuwen:

Maar het ontdooide ook al weer vrij snel:

Dit ben ik allemaal tegengekomen tijdens een wandeling aan de hand van een route in Ingress, die ook weer een leuk plaatje opleverde:

Het Parlementsgebouw in Sofia

Na de wandeling had ik wel honger, dus ik wilde eens kijken hoe ze daar spareribs maakten. Even opgezocht welk restaurant het best beoordeeld was en ziedaar, spareribs:

Het waren goede spareribs, maar niet zo lekker als die ik in Krakau had gegeten tijdens mijn treinreis in juli.

De volgende dag liep ik toevallig langs het Nederlandse consulaat:

Daarnaast ben ik uit eten gegaan met een aantal locals, die ik eerder via Ingress groepen ontmoet had. Ik heb veel geleerd over de cultuur en manier van wonen daar, en het waren ontzettend aardige mensen. In de avond verveelde ik me, en toen liep ik toevallig langs een Virtual Reality hal. Ik dacht: waarom niet, en heb daar een tijdje VR gespeeld. Het zag er erg indrukwekkend uit:

De volgende dag was het alweer tijd voor de terugreis. Na een broodje gescoord te hebben op het metrostation Serdika…

… was het tijd om te vertrekken naar het vliegveld.

Tot ziens Sofia! Het was een leuke reis!

En de laatste foto die ik heb genomen was op Utrecht Centraal:

Toen was de vakantie alweer voorbij. Op naar 2020!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.