Juli-September 2020: Appartement klaar maken, klimbos, nieuwe telefoon en sponsorloop

Ja beste lezers, tijd gaat snel. Een jaar geleden liep ik nog ongeveer een jaar achter op dit blog, nu nog maar 3 maanden! Het komt wel, maar duurt even. Ondanks de actieve pandemie heb ik in deze drie maanden toch nog wat leuke dingen ondernomen.

Juli begint met een een enorm praktisch iets voor mijn nieuwe appartement: een kledingkast. Het is toch wel erg prettig als je je kleding ergens in op kunt bergen. Na een paar uur ’s avonds was de kast bijna af:

Nadat de deuren en lades erin gezet waren, was de kast klaar! Het is nog wel iets anders ingedeeld dan de foto. Het was al laat die dag. Ik heb daar alleen geen foto van. Verder was een wasmachine wel erg handig om te hebben, dus die moest ook gekocht worden. Na de wasmachine was het tijd voor een bed:

Een bed van www.matrasbestellen.nl . Ik ken de eigenaar goed en ik kan de webshop zeer aanraden! Hier staat trouwens ook de kast op, is dat probleem ook weer opgelost.

Tussen de halve verbouwing door heb ik half juli ook nog een uitje gemaakt naar een klimbos met twee vrienden. Na afloop nog even wat gegeten:

Daarnaast begin Augustus nog een keertje naar het dak van de bioscoop bij Pathé Leidsche Rijn:

Half Augustus was er een teleurstelling: mijn stoel was stuk.

Gedraaide rugleuning

Dan bel je natuurlijk voor garantie, maar helaas: Ik zou de stoel naar de winkel in Amersfoort moeten brengen, dan 2-4 weken wachten, en dan een nieuwe stoel ophalen. Na dat zeer klantvriendelijke (ahum) garantieproces uitgelegd te hebben gekregen, heb ik maar besloten dat ik beter mijn tijd en geld in een fatsoenlijke stoel kon steken, aangezien ik er per dag toch een flink aantal uren op zit. Ik heb een jaar geleden al eens een keer een weekend besteed om een goede stoel te vinden, en ik kwam toch uit op een gamestoel. Door mijn lengte (bijna 2 meter) drukken vrijwel alle hoofdsteunen van normale stoelen in mijn nek, en ik wil toch graag een hoofdsteun. Ik heb bij een vriend uit Rotterdam eens een keer een Secretlab stoel mogen uitproberen, en die zat erg prettig. Verder goede reviews gezien en gelezen over het comfort, dus uiteindelijk besteld. Kost wat, maar dan heb je ook wat:

Ik kan na een maand of 3-4 erop zitten dat ik nog nooit op zo’n prettige bureaustoel heb gezeten. Geen rugklachten of wat dan ook. Echte aanrader! Mocht er iets stuk gaan, dan zit er ook 5 jaar garantie op. Naar wat ik gelezen heb, doen ze ook niet heel moeilijk over garantie.

Begin September was het tijd voor een nieuwe telefoon. Oude telefoon werkte in principe nog prima, maar er waren genoeg verbeteringen dat een nieuwe telefoon het voor mij waard was. Ik wilde in eerste instantie voor een Samsung Galaxy Z Fold 2 5G gaan:

Hij kan open vouwen en een soort tablet worden

Ik miste echter een aantal dingen van mijn verlanglijstje voor een ideale vouwbare telefoon (stylus, groter en beter voorste scherm, iets van waterbestendigheid). Dat, in combinatie met een significant prijsverschil ten opzichte van mijn tweede keuze en geen pre-order bonussen, heeft ervoor gezorgd dat ik toch nog even wacht met het kopen van een vouwbaar toestel. Ik ben uiteindelijk voor de Samsung Galaxy Note 20 Ultra 5G gegaan:

Koop hier de Galaxy Note 20 Ultra 5G | Samsung NL

Ik kon er via mijn provider een relatief goede prijs voor krijgen, dus maar gekozen om dat te doen. Het is op zich een best leuke upgrade van mijn Note 9. Wat je direct merkt is het 120 Hz scherm, wat betekent dat in plaats van de standaard 60 keer per seconden dat het scherm ververst, dat dat 120 keer per seconde gebeurt. Dat zorgt voor ontzettend soepele animaties en soepel scrollen door webpagina’s en apps. Daarnaast heb je ineens toegang tot 5G, wat naar mijn ervaring op dit moment echt nog een marketing gimmick is. Niemand die ik ken zou op dit moment significante verbetering zien met 5G ten opzichte van 4G. Ik kan niet aanraden om extra te betalen voor een telefoon met 5G. Verder zit er nu een vingerafdrukscanner in het scherm in plaats van op de achterkant. Deze vingerafdrukscanner is veel beter dan die op de Note 9. Die op de Note 9 had bij mij echt regelmatig moeite om mijn vinger te herkennen. Verder zijn er nog wat kleine dingetjes, maar die zijn grotendeels niet noemenswaardig.

In mijn afgelopen blog liet ik nog even in het midden waarom het grootste gedeelte van de kantoorruimte leeg was gelaten. Die vraag zal ik nu behandelen. Ik wilde in een nieuw appartement erg graag een ruimte voor Virtual Reality. Ik wist ook dat dat in Utrecht waarschijnlijk niet heel realistisch zou zijn. Toch heb ik dus nog het geluk gehad om deze ruimte te vinden. Toen ik het huurcontract getekend had, duurde het ook niet heel lang voordat ik mijn VR headset bestelde. Echter, door de pandemie was er een grote vraag naar VR headsets, en werd er minder geproduceerd. Lang verhaal kort: het duurde 10 weken van bestelling tot levering. Na lang, lang wachten was het dan eindelijk daar en kon de Valve Index geïnstalleerd worden:

Bovenin de hoek een van de twee base stations, die de positie van de headset en controller in de ruimte kan volgen. De andere base station staat in de andere hoek van de kamer.

Eind September heb ik nog meegedaan aan een sponsorloop om geld op te halen voor zorgpersoneel dat in aanraking komt met patiënten met corona (stichting ZWIC). Ik had anderhalf uur om zoveel mogelijk rondjes van 1,5 km te lopen. Ik verwachtte een rondje of 4-5 te lopen, omdat ik een duurloop van ongeveer 6,5 km wel aan kon op mijn conditie rond die tijd.

De start/finishlijn

Wat direct opviel na de start van de sponsorloop, hoe snel mensen willen hardlopen. Ik weet: ik heb anderhalf uur, ik ga rustig aan doen, en gewoon voor zoveel mogelijk afstand in anderhalf uur, niet om zo snel mogelijk klaar te zijn met de loop. Resultaat: 7 rondjes in de op een na langzaamste gemiddelde tijd per rondje. Ik heb nog geen 10 seconden gewandeld, dus het waren wel echt 7 rondjes hardlopen. Dat was een totale afstand van 10,5 km, ruim over wat ik dacht dat ik kon. Doordat de sponsorrun begon met een warming up van een kwartier, waar ik geen rekening mee had gehouden, heb ik die afstand gelopen in ongeveer 1 uur en 15 minuten. Ik was er best wel trots op.

Als laatste heb ik tussendoor nog wel wat kleine uitstapjes gemaakt, maar niets noemenswaardig. Dit waren in ieder geval de hoogtepunten van juli tot en met september van 2020. Tot in de volgende!

April-Juni 2020: Pandemie en nieuwe woonplek

Ja beste lezers, er is weinig spannends te vertellen over deze periode. Er heerst een pandemie in Nederland, en ik doe natuurlijk mijn best om Corona niet te verspreiden. Thuiswerken, OV mijden, noem maar op. Sja, hoe ziet mijn leven er dan uit? Hardlopen, gamen, Netflix… en af en toe een keer een boodschap doen. Ik zit niet helemaal als kluizenaar op mijn kamer, maar onderneem ook niet erg veel. In dit blog daarover meer.

Aan dit relatieve begin van de Corona-pandemie heb ik het gevoel gehad dat ik de bui eerder zag hangen dan de gemiddelde persoon. Op kantoor werden er grapjes over gemaakt: “waait wel weer over”, zeggen ze dan. In de tussentijd zie je in data en grafieken een exponentiële toename. We hebben het rond deze tijd nog over relatief kleine aantallen vergeleken met het eind van 2020. Toch merk je dan al dat er geen dalende lijn in zit. En dat is eng. Er wordt steeds meer bekend over het virus: dat ouderen het zwaarst getroffen worden, dat jongeren vaak milde of geen klachten krijgen, en dat een vaccin nog wel even op zich laat wachten.

Rond deze tijd worden de eerste Coronamaatregelen getroffen: Houd anderhalve meter afstand, was je handen stuk, werk bij voorkeur thuis. Je zag dat het een paar dagen of weken goed ging, maar mensen hielden zich na een tijdje er gewoon niet meer aan. Collega’s die naast je komen staan, drukte op allerlei plekken. Het gaat niet de goede kant op. Soms snap ik mensen echt niet. Is het nou echt zo moeilijk om wat afstand te houden? Ik weet het niet. Ik ben een persoon die in ieder geval niet aan groepsdruk of kuddegedrag doet. Ik kies ervoor om verantwoordelijk te zijn voor mijn eigen acties en houd me, net als wat voelt als de minderheid, wel zo goed mogelijk aan de maatregelen.

Waar komt dat op neer? In April heb ik 3 keer fysiek mensen ontmoet. Ik ben een weekendje teruggegaan naar mijn ouders, ik heb een avond een vriend in Utrecht bezocht en een avond een vriendin in Amersfoort. That’s it. Ik wil mijn lichaam wel gezond houden, dus ik loop minstens 3 keer per week hard of ik doe iets anders actiefs. Tijdens Corona heb ik veel Planetside 2 gespeeld, een game die ik jaren geleden eens gevonden had, en nu weer leuk vond. Het is een First-Person Shooter game in een aantal enorm grote werelden, waar ook een flink stuk tactiek bij zit, om efficiënt land te veroveren. Ik heb me een tijdje gefocust op het competitieve aspect van het spel, maar was daar een half jaar later ook wel klaar mee. Wat statistieken van de game, geüpdatet op 7 December 2020 (certs is de hoofdvaluta van het spel):

Maar goed, April was dus niet zo spannend. Er stond trouwens ook nog een trip naar Moskou, Edinburgh, Pilsen, Budapest of Valencia op de planning. Helaas, gecancelled. Mei dan? TwitchCon Amsterdam stond op de planning. Ook gecancelled. Weekendje München. Gecancelled. Voucher gekregen voor de vlucht, en het hotel konden we gelukkig nog annuleren. Gelukkig heb ik nog wel een aantal dingen kunnen doen in plaats daarvan.

Ben weer een weekendje naar mijn ouders geweest om mijn broertje’s verjaardag te vieren. Daarnaast heb ik de meeste tijd gestoken in de voorbereiding van mijn OSCP examen die op vrijdag 29 mei gepland stond. OSCP, of Offensive Security Certified Professional, is een welbekende, hoog aangeschreven introductiecursus tot penetratietesten van computersystemen. Je leert hoe je computersystemen kunt binnendringen die bekende kwetsbaarheden bevatten. Die kwetsbaarheden ontstaan in het echte leven vaak door slechte wachtwoorden of het niet installeren van beveiligingsupdates. Zodra je een machine hebt, ga je informatie verzamelen, zodat je ook andere machines in een netwerk kunt overnemen.

In het OSCP examen, dat 24 uur duurt, moet je een aantal machines binnendringen. Vooraf weet je niet wat er op de machines draait, waar de kwetsbaarheden zitten, of hoe je die moet misbruiken. Je hebt 24 uur om genoeg machines binnen te dringen en screenshots te maken met bewijs. Daarna heb je 24 uur om een rapport te schrijven en in te leveren, waarop ook nog punten afgetrokken kunnen worden. Daarna is het wachten op uitslag. Lang verhaal kort, het was een examen van 9:00 ’s ochtends de vrijdag tot en met 5:00 de volgende ochtend. Ik had rond 22:30 de vrijdag precies genoeg punten om het examen te halen, maar mijn screenshots waren niet duidelijk genoeg om in het rapport te gebruiken. Oef. Mocht je het interessant vinden, de volledige write-up staat hier: https://www.reddit.com/r/oscp/comments/gtvu0y/finished_the_exam_and_submitted_my_report_fingers/

3 dagen later kreeg ik een leuke e-mail binnen:

Examen de eerste keer gehaald, daar was ik ontzettend blij mee! Een paar weken later kwam ook het fysieke certificaat:

Ter voorkoming van eventuele fraude heb ik mijn achternaam gecensureerd. Dit certificaat kan gevalideerd worden via https://www.youracclaim.com/badges/3a8aadbc-b15b-402a-b25c-5cab67da1ea3/public_url en door een ticket te maken bij Offensive Security via https://help.offensive-security.com/hc/en-us/articles/360040160152-How-do-I-verify-someone-s-certification-or-how-can-I-have-my-certification-verified-

Man, dit was echt een draak van een examen, maar ik ben ontzettend blij met het resultaat. Het is een certificaat dat veel gevraagd wordt in de cybersecurity industrie. Het is echter ook nog maar het begin van wat valt te leren op het gebied van cybersecurity. Ik zal over de komende maanden en jaren mijn kennis blijven vergroten.

Juni stond vooral in het teken van het vinden van een nieuwe woonplek. Ik was er in de maanden ervoor ook al mee bezig, maar nu moest het echt gebeuren. Mijn huurcontract liep af, en ik wilde graag op mezelf wonen in Utrecht. Soms weet ik niet helemaal wat het is met mij en Utrecht. Ik zou absoluut niet in Amsterdam, Rotterdam of Den Haag willen wonen, maar Utrecht trekt mij dan wel weer. Het is verder ook enorm centraal voor eigenlijk alles. Je kunt in principe binnen 2 à 3 uur op iedere mogelijke plek in Nederland zijn. Het is lekker dichtbij Schiphol en enigszins dichtbij Eindhoven Airport. Verder ben ik consultant, de meeste klanten van het consultancybedrijf waar ik werk zitten in Rotterdam, Den Haag en Utrecht. Dat betekent dat werken in de trein mogelijk is, wat me enorm veel tijd scheelt. Verder heeft Utrecht ook een ontzettend mooie binnenstad en is alles er. Als je iets nodig hebt, kun je het op veel verschillende plekken halen. Nadeel aan Utrecht natuurlijk is dat het niet heel goedkoop is. Maar goed, met een budget aan “wat het mij waard is om in Utrecht te wonen” op zoek gegaan, en toch wat gevonden.

Lang verhaal kort: Het is niet heel mooi, maar wel erg functioneel. Er is op dit punt ongeveer een weekend aan geklust. Ik moet nog kijken of ik hier wil blijven wonen en hoeveel ik wil gaan investeren in het opknappen van de woning.

Het plan.
Een bed ontbreekt nog, die komt later.
Deel van de woonkamer, linksonder de trap.
Woonkamer/keuken.
De keuken. Elektrisch koken.
Keuken naar kantoor
Kantoor. Nog grotendeels leeg, met een goede reden. Maar die geef ik later pas.

Ik geef meteen toe dat het niet perfect of super mooi is, maar het is een enorme upgrade van wat ik had. Op mezelf in Utrecht, dat was het doel. En het is gelukt! Het is niet supergroot, maar is eigenlijk precies groot genoeg. Meer vierkante meters betekent ook meer schoonmaken. Ik ben er in ieder geval enorm blij en tevreden mee, en dat is alles wat in dit geval telt.

Dat was alweer het einde van het blog. Dank je voor het lezen en ik wens je een geweldige dag! Tot de volgende!

Januari-Maart 2020: Kerstdiner, VR demo, uit eten en Porto!

Ja beste lezers, ik heb maar eens besloten om mijn artikelen per 3 maanden te schrijven. Ten eerste omdat ik niet wil dat dit blog een jaar achter komt te lopen, en ten tweede zodat ik de hoogtepunten makkelijker kan kiezen. Ik wil niet over ieder klein ding schrijven, maar ik wil graag een overzichtje hebben van de leukste dingen die gebeurd zijn in een periode. Dit is een probeersel, en misschien ziet het volgende bericht er wel heel anders uit. We gaan zien. Anyways, om te beginnen, januari:

Het kerstdiner met de vriendengroep zat er weer aan te komen. Niet rond kersttijd, zoals je zou verwachten, nee, begin februari natuurlijk. Het is redelijk lastig om met iedereen een moment te vinden waarop iedereen kan. Maar goed, ik wilde iets leuks maken, iets wat lekker is en je niet vaak eet. Ik ben daarom het eerste weekend van januari naar Rotterdam gegaan, naar een vriend van me waarmee ik eerder een aantal keren mee uit eten ben geweest. Hij kan goed Oosters koken. Na een korte overweging hebben we besloten om gyoza (dumplings) te maken. Dat zijn een soort groente en vlees in een omhulsel. Ziet er ongeveer zo uit:

Binnenin was er een mix van gehakt en verschillende soorten groenten. Het was een groot succes, en het gerecht voor het kerstdiner was besloten.

Dan nog wat foto’s van Januari:

Pathé Leidsche Rijn in de mist
There is 1 impostor among us.

Dan kwam Februari. Het eerste weekend van Februari was al meteen geweldig: Ik en een van mijn vrienden mochten een Virtual Reality demo geven op de open dag van een school in Doetinchem. Kinderen kwamen in het lokaal en konden een paar minuten VR doen. Er stond continu een rij:

Ik post geen foto’s met herkenbare gezichten zonder toestemming

Het was een erg leuke en succesvolle dag waar iedereen enorm van genoten had.

Het volgende weekend was het dan daadwerkelijk tijd voor het kerstdiner. Natuurlijk ben ik vergeten om foto’s te maken van de dumplings, maar iedereen vond ze in ieder geval lekker.

In het midden van februari was het weer eens tijd om uit eten te gaan. Dit keer waren we naar een Koreaans barbecue restaurant gegaan, genaamd Seoul Sista in Rotterdam. Een enorme aanrader. Je bestelt dingen via de aanwezige tablet, en kunt het dan barbecueën of direct opeten, afhankelijk van wat je besteld hebt.

Goed spul!

Eind februari had ik een vakantie naar Porto gepland. Ik ben groot fan van Port wijn, en daarnaast was er tegelijkertijd een Ingress evenement gepland. Op een regenachtige vrijdag vertrek ik vanaf Utrecht Terwijde:

… via Eindhoven…

…naar Porto! Nog even met de metro:

En na een kleine wandeling is daar de accommodatie. Prima stekje voor een paar dagen:

Op de zaterdag was er een Ingress Evenement. Niet zozeer faction tegen faction, zoals gewoonlijk, maar een meer individueel evenement. Het ging erom om in 6 categorieën zoveel mogelijk punten te halen. Mijn plan was om zoveel mogelijk bepaalde typen voorwerpen te gebruiken en op die categorie op plek 1 te eindigen. Daar had ik me ook helemaal op voorbereid. De strijd zelf was 2 uur lang. Ik heb echt mijn uiterste best gedaan om zoveel mogelijk voorwerpen te gebruiken. Ik dacht echt: “er is niemand zo gek om dit ook te proberen”. Maar nee hoor, ik stond een hele tijd op plek 1, met iemand die nauw op plek 2 volgde, maar op een gegeven moment waren mijn voorwerpen op. Ik heb nog van een aantal mensen een klein aantal weten te krijgen, maar het was niet genoeg. De strijd was voorbij en ik stond op plek 2. Ik heb uiteindelijk die persoon ontmoet, en het was een persoon uit Madrid die exact hetzelfde plan had als ik, maar hij had een aantal vrienden die hem hielpen. Ik had nog overwogen om aan mensen te vragen of ze wat voorwerpen bij zich wilden houden, maar had niet verwacht dat het nodig zou zijn geweest. Nou ja, goed gespeeld. Het was een leuke strijd. Die avond werd afgesloten met de lokale specialiteiten: francesinha en port wijn.

De volgende dag was Mission Day, oftewel de stad verkennen aan de hand van interessante routes.

In de verte ligt Porto, aan deze kant van de rivier ligt Vila Nova de Gaia, waar alle port ligt

Een rondleiding door een wijnkelder kan natuurlijk niet ontbreken:

Een wijnproeverij kan natuurlijk ook niet missen:

Maandag en dinsdag heb ik Porto nog verkend, woensdag ben ik teruggevlogen. Dit was wel echt een leuke vakantie.

En dan kwam maart… oeioeioei… Het begin van de pandemie, de Coronacrisis, wat een ellende! Ik heb die maand bijna alleen maar binnen gezeten. Niets noemenswaardigs voor dit blog in ieder geval.

Op die zware noot sluit ik dan het blog af. Om het toch nog een beetje positief af te sluiten: met mij gaat alles goed verder. Veel van mijn hobby’s kan ik vanuit binnen doen. Ik hoef me voorlopig nog niet te vervelen.

December 2019: Sinterklaas, Sushi, en Sofia

Wauw, drie woorden die beginnen met een S in de titel. Volgens mij heeft dat een naam… Na even Googelen kom je op het woord “alliteratie”. Weer wat geleerd. Anyways, na dit compleet willekeurige feitje ga ik weer iets vertellen over mijn leven, dit keer over wat er in December 2019 is gebeurd. Het was een vrij drukke maand met een aantal feestdagen en een leuk reisje tussendoor. Te beginnen met Sinterklaas:

Ik vier Sinterklaas normaal gesproken met zowel mijn vriendengroep van de Universiteit als met mijn gezin. Met het gezin vieren we Sinterklaas meestal tegelijk, waarbij we de cadeautjes op kerstavond uitpakken. Met de vriendengroep vieren we het vaak begin december, in de buurt van 5 december. We maken surprises voor elkaar met een gedicht en cadeaus. Dit blog zou erg lang worden als ik iedere surprise zou beschrijven, dus ik houd het maar bij degene die voor mij gemaakt was:

Porto du Michaëlo, hoe kon het ook anders 🙂

Zoals een aantal van jullie weten, ben ik groot fan van Port wijn. De surprise was dan ook erg attent, leuk en toepasselijk. Ik had nog geen portglazen, dus die had ik gekregen. Verder had ik gevraagd om een kookboek met recepten voor 1 persoon, omdat je online bijna alleen recepten vindt met 1 of twee ingrediënten waarvan je zo weinig moet gebruiken, dat je 80 tot 90% van die ingrediënten weg moet gooien (bijvoorbeeld speciale kaas o.i.d.). Ik ben absoluut geen fan van voedselverspilling, dus dat probeer ik zoveel mogelijk te mijden. Ik kreeg een Fokke en Sukke kookboek met simpele recepten. Dat was eigenlijk perfect. De recepten waren erg simpel, maar zorgden er wel voor dat je niets weg hoefde te gooien. Ik heb een redelijk aantal recepten uit dat boek gemaakt. Als laatste kreeg ik een thermosfles, en die komt altijd van pas.

Later in December was het tijd voor de jaarlijkse all-you-can-eat sushi bijeenkomst van Ingress spelers in Rotterdam, bij Sumo. De kennis die ik de afgelopen maanden had opgedaan om met stokjes te eten, kwam hier perfect van pas.

Het was een gezellige avond, met ontzettend lekkere sushi en veel bijpraten over Ingress en andere dingen. Ik kan Sumo in ieder geval enorm aanraden.

Op kerstavond was het tijd om Sinterklaas/Kerst met het gezin te vieren. Iedereen had eerder een verlanglijstje gemaakt, en een lootje getrokken. Ik loop zelf tegen het probleem aan dat als iets goedkoop is, ik het zelf wel haal, dus het is altijd moeilijk om iets te verzinnen om op een verlanglijstje te zetten. Ik heb sinds mijn treinreis in juli 2019 een Nintendo Switch met 4 joy-cons (controllers), en liep redelijk vaak tegen het probleem aan dat ik maar 2 joy-cons tegelijk kon opladen aan de Switch, en dat ik daardoor regelmatig lege controllers had. Erg vervelend natuurlijk. Daar bestaan gelukkig oplossingen voor, zoals deze lader voor vier controllers tegelijk:

Daarmee kon ik ineens wel 4 controllers tegelijk opladen. Verder wilde ik graag meer games die je met meerdere mensen tegelijk kunt spelen, omdat ik regelmatig vrienden over de vloer heb, dus ik had er een aantal op het verlanglijstje staan. Uiteindelijk is het Unravel two geworden. Een game waarin 2 wollen poppetjes die aan elkaar zitten, puzzels oplossen. Ik heb er samen met een vriend doorheen gespeeld, en ik kan zeggen dat het een ontzettend goede game is. Als je van co-op puzzelgames houdt, is dit echt een aanrader.

In het laatste weekend van December ben ik naar Sofia gegaan. Waarom Sofia? Ik wilde op vakantie, het maakte me echt niet uit waarheen, dus ik ben maar met de goedkoopste optie gegaan, die me ook nog leuk leek. Ik ben qua landen in Oost-Europa alleen nog maar naar Griekenland geweest, en dat beviel goed, dus het was een goed moment om nog een land daar te bezoeken. De reis begint op Utrecht Terwijde…

… en gaat via Utrecht Centraal…

… door naar Eindhoven Airport:

Na wat vertraging (hoe kon het ook anders…) was het tijd om het vliegtuig te boarden:

Alhoewel een vliegtuigstoel voor iemand met mijn lengte over het algemeen erg krap is:

… kom ik na een vlucht en een ritje met de metro aan op metrostation Serdika, een redelijk centraal gelegen station, dat in de buurt ligt van mijn AirBnb.

Ik heb speciaal voor deze vakantie nog even mijn kennis van het Cyrillische alfabet bijgespijkerd.

Vanaf Serdika was het nog een klein eindje lopen naar mijn AirBnB voor dat weekend, en die was best okay voor erg weinig geld (let vooral niet op de thumbnail):

Ik besluit om een kort rondje te wandelen om de omgeving enigszins te ontdekken. Het is rond 22:30. Wat me vooral opvalt is hoe leeg de straten zijn rond dat tijdstip. Er is bijna niemand. Of iedereen nu aan het feesten is in clubs of thuis is, ik heb geen idee.

Na een korte wandeling besluit ik te gaan slapen. De volgende dag begin ik te lopen door de stad. Het is een zaterdag, en veel winkels waren (nog) gesloten:

Een typische winkelstraat in Sofia

Daarna is het tijd om de toerist uit te gaan hangen. Een van de eerste gebouwen die ik daarbij tegenkom, is de Alexander Nevski-herdenkingskathedraal. Deze kathedraal staat op veel foto’s van Sofia en is echt een enorm indrukwekkend gebouw.

Daarna kwam ik langs een eekhoorntje, die ik in het midden van een sprong fotografeerde:

Niet veel later begon het licht te sneeuwen:

Als je goed kijkt, zie je een aantal witte vlekjes. Dat is allemaal sneeuw.

Na een tijdje begon het iets harder te sneeuwen:

Maar het ontdooide ook al weer vrij snel:

Dit ben ik allemaal tegengekomen tijdens een wandeling aan de hand van een route in Ingress, die ook weer een leuk plaatje opleverde:

Het Parlementsgebouw in Sofia

Na de wandeling had ik wel honger, dus ik wilde eens kijken hoe ze daar spareribs maakten. Even opgezocht welk restaurant het best beoordeeld was en ziedaar, spareribs:

Het waren goede spareribs, maar niet zo lekker als die ik in Krakau had gegeten tijdens mijn treinreis in juli.

De volgende dag liep ik toevallig langs het Nederlandse consulaat:

Daarnaast ben ik uit eten gegaan met een aantal locals, die ik eerder via Ingress groepen ontmoet had. Ik heb veel geleerd over de cultuur en manier van wonen daar, en het waren ontzettend aardige mensen. In de avond verveelde ik me, en toen liep ik toevallig langs een Virtual Reality hal. Ik dacht: waarom niet, en heb daar een tijdje VR gespeeld. Het zag er erg indrukwekkend uit:

De volgende dag was het alweer tijd voor de terugreis. Na een broodje gescoord te hebben op het metrostation Serdika…

… was het tijd om te vertrekken naar het vliegveld.

Tot ziens Sofia! Het was een leuke reis!

En de laatste foto die ik heb genomen was op Utrecht Centraal:

Toen was de vakantie alweer voorbij. Op naar 2020!

November 2019: Japans eten en Duinrell

Ik heb rond deze periode een opdracht voor werk in Rotterdam. Een goede vriend van mij woont in Rotterdam, en is groot fan van de Aziatische keuken. Ik heb zelf nog niet veel verschillend Aziatisch voedsel gehad, op wat afhaalchinees na. Rond deze periode spreek ik een keer per maand af om samen met hem iets Aziatisch te eten in Rotterdam. Na een keer Vietnamees een tijdje terug, is het dit keer tijd voor iets Japans. Ik weet niet helemaal precies meer wat het was, maar aanschouw:

De grootste uitdaging was voor mij om met stokjes te eten. Ik heb dat nooit geleerd, en dit was voor mij de tweede keer denk ik. Naarmate we vaker Aziatisch gegeten hadden, ging het wel steeds beter. Het eten was ontzettend lekker. Met een hoop improvisatie heb ik later geprobeerd iets te maken wat erop leek, aan de hand van een recept dat ik online vond:

Was op zich prima te eten, maar de echte Japanner was toch beter.

Later die maand was het tijd voor een dagje Duinrell met de vriendengroep. Waarom Duinrell? Ja, da’s een goed verhaal. Ik wilde een keer een dagje weg, en het maakte me niet heel erg uit waarheen. Toen zag ik een aanbieding voor Duinrell, en heb ik besloten om dat maar te doen. Ik had nog gevraagd of mensen mee wilden, maar daar werd niet op gereageerd. Toen ben ik alleen gegaan. Achteraf wilden er ineens wel mensen mee, dus toen zijn we met zijn allen op een nieuwe datum gegaan.

Duinrell!

Het attractiepark viel enigszins tegen, want het was echt meer voor een jonger publiek bedoeld, maar het Tikibad was wel leuk. Ik was er iets eerder dan de rest, doordat de trein van de rest vertraging had. Toen heb ik mezelf maar vermaakt. Het was toen ook echt ontzettend druk in het park…

… maar niet heus. Er waren verder ook leuke uitzichten te scoren:

Al met al was het een geslaagde dag. Dat waren de hoogtepunten van november. Op naar december!

Oktober 2019: Antwerpen, de Slag om Grolle en blokhutweekend

In oktober was het dan zover: Het lang geplande weekendje Antwerpen stond op de agenda. Na een reis per auto…

… kwam ik in Antwerpen aan! Helaas heb ik dit weekend erg weinig foto’s gemaakt, dus je zult het moeten doen met een foto van een van de avondmaaltijden:

Het was verder een goed weekend. Veel gefietst en veel gezien.

Later die maand was er de Slag om Grolle. De Slag om Grolle is een evenement dat elke twee jaar houden wordt in Groenlo. Daarbij wordt het dorp omgetoverd tot een dorp uit het jaar 1627 en zijn in de binnenstad allerlei marktkramen, muziek en theater. Het hoogtepunt is de naspeling van de veldslag die plaats vond in het jaar 1627. Om even een indruk te geven:

Samen met een aantal vrienden hadden we afgesproken om daar samen heen te gaan, de binnenstad te bezoeken en de veldslag te bekijken. Het was een ontzettend leuke dag. Ik kan iedereen aanraden om tijdens de volgende editie in 2021 langs te gaan.

Als laatste was er een blokhutweekend. Samen met een aantal vrienden hebben we een weekend in het bos doorgebracht, in een blokhut van de scouting. Daarbij mocht een kampvuur natuurlijk niet ontbreken:

En marshmellows natuurlijk ook niet:

De volgende dag wilden we pannenkoeken gaan bakken. Maar goed, daar heb je meel voor nodig. In Eibergen is er gelukkig de Mallumse Molen, die ontzettend goed pannenkoekenmeel maakt. We bezoeken de molen en halen wat meel:

Dan worden er pannenkoeken gebakken:

en worden er pannenkoeken gegeten. Die avond is er weer een kampvuur en de volgende dag wordt er opgeruimd. Een geslaagd weekend!

September 2019: Een kamer, aan het werk, en waarom de trein?!

Het is begin september. Ik ben afgestudeerd, heb een vakantie gehad, en een arbeidsovereenkomst getekend. Op 31 augustus ben ik verhuisd naar een nieuwe, ruimere kamer in Leidsche Rijn in Utrecht. Het idee was om vanaf een kleinere kamer te verhuizen naar iets wat nog steeds een kamer was, maar dan wel “superdeluxe”. Dat zou ervoor zorgen dat de woonlasten binnen de perken bleven, maar ik toch nog comfortabel kon wonen.

Per 1 september ging het arbeidscontract in: Tijd om aan het werk te gaan! Ik begin als Business Consultant Security bij Expleo in Utrecht. Expleo is een bedrijf dat kwaliteit van software van andere bedrijven waarborgt. Andere bedrijven kunnen consultants van Expleo inhuren om werkzaamheden te verrichten en tests uit te voeren. Ik focus mij daarbij op de cybersecurity kant van zaken. Aangezien dit een persoonlijk blog is, ga ik niet te veel in op mijn werkzaamheden, tenzij er iets is dat ik echt kwijt wil.

Man, wat is dat een verschil om aan het werk te zijn: je hebt ineens vaste tijden om werkzaamheden te verrichten, in plaats van het onregelmatige schema dat je als student hebt. Ik weet eerlijk gezegd niet wat ik liever heb.

Ik schrijf dit blog in mei 2020, een flinke tijd na september 2019 waar deze blog over zou moeten gaan, maar ik wil het in deze blogpost even over werktijd hebben. Ik vind het prettig om mijn eigen tijden te kunnen bepalen. Ik begin liever rond 8:30-9:00 in de bus of trein in plaats van op kantoor. Ik vind reistijd een beetje verspilling van tijd, tenzij je die nuttig kunt besteden. Als je een auto hebt, en je rijdt naar je werk, dan is de tijd die je in je auto doorbrengt eigenlijk onbetaalde tijd die je voor je werk doet. Als autorijden je hobby is: sure, dan is het gewoon tijd besteed aan een hobby en is mijn hele argument onderuit gehaald. Zo niet, dan vind ik dat ik een punt heb. Stel je voor dat je een uur heen, en een uur terug moet, dan heb je eigenlijk een werkdag van 10 uur. Dat maakt een best wel groot verschil.

Een normale werkdag begint voor mij in de trein. Meestal pak ik een trein rond 7:45, omdat we in een wereld leven waarin er nog erg veel gekeken wordt naar hoe vaak je om 9:00 op kantoor bent, in plaats van het werk dat je levert. Ik reken altijd een kwartier om over te stappen en van de laatste halte naar kantoor te lopen, dus ik ga hier uit van een uur werken in de trein op de heenreis, en een uur werken in de trein op de terugreis. Tegen de tijd dat ik, om 9:00, op kantoor ben, heb ik dus al een uur gewerkt. Reken nog even een half uur lunchpauze, en mijn werk zou om 16:30 afgelopen moeten zijn, gerekend met een standaard werkdag van 8 uur. Die 16:30 is echter niet de tijd dat ik op kantoor wegga. Nogmaals, ik kan een uur werken in de trein, en ik reken een kwartier voor overstappen en lopen naar huis. Ik vertrek dus om 15:30 van kantoor, werk nog even in de trein, en ben 16:45 thuis en klaar met werk.

Reken dan even met iemand die een auto heeft: misschien ben je een kwartier sneller op het werk, dus ik reken het kwartier van het lopen naar kantoor of huis even niet mee van de vorige berekening. Je zit dan 8:00 in de auto en rijdt naar werk om 9:00 aan te komen. Dan begint je werkdag. Reken 8 uur en een half uurtje lunchpauze en het is 17:30. Tijd om naar huis te gaan. Je bent een uur onderweg en komt 18:30 thuis aan. Je kunt dus een kwartier later van huis vertrekken, maar bent daardoor wel 1 uur en 45 minuten later thuis. Je hebt dus in principe 9,5 uur aan werk besteed. Dat is 18,75% meer dan 8 uur. Stel je voor, ik zou met mijn auto naar het werk gaan, en dus 9,5 uur zou besteden aan werk in plaats van 8, dan zou ik in principe 15,8% minder per uur betaald krijgen. Dat verschil is enorm.

Er is wel een aantal belangrijke argument vóór het nemen van een auto:
1. Je hebt een hoop vrijheid. Je bent niet afhankelijk van tijden en limitaties van het openbaar vervoer. Daar ben ik het helemaal mee eens, en ik vind dat ook een goede reden om de afweging te maken tussen een auto of de trein.
2. Het is niet economisch rendabel om zowel een auto als een treinabonnement te hebben. Een auto kost geld aan onderhoud, benzine, verzekeringen, belastingen enzovoorts. Als een auto geleased is, betaal je er ook per maand voor. Het is dan niet logisch om met de trein te gaan.
3. In een gezinssituatie is het niet economisch rendabel om voor meerdere personen voor de trein te betalen. Als je met het hele gezin op stap wilt, is een auto echt veel praktischer en goedkoper.
4. Een auto is sneller. Als je van A naar B wilt, dan is een auto in de meeste gevallen sneller, zeker als je in het oostelijk deel van Nederland of in een dorp woont.
Er zijn vast meer redenen, en iedereen maakt zijn eigen afweging daarin, en ik respecteer dat iedereen dat doet en misschien een andere mening heeft dan ik hierover. Deze blogpost is bedoeld om mijn standpunt op de eeuwige discussie van auto of trein toe te lichten.

Dan verder over september 2019. Het was niet een hele bijzondere maand, maar vooral een maand om te wennen aan het leven als “burger. Toch is er nog iets gebeurd dat wel een plekje in dit blog verdient:

Op 14 september 2019 was er een Ingress evenement in Lelystad. Voor degenen die dit blog voor het eerst lezen: Ingress is een app waarmee er een soort landjepik gespeeld wordt via GPS in de echte wereld. Ik heb in vorige blogposts meer daarover geschreven. Er waren 6 categorieën om punten in te scoren, en ik had het doel om eerste te zijn in een van de categorieën. Het was een erg spannend evenement waar ongeveer 200-300 man aan meededen. Er was continu een wisseling van eerste, tweede en derde plaats van de categorie waarin ik probeerde te scoren. Ik vind het leuk om dit soort evenementen amateuristisch te livestreamen. Mijn reactie op de uitslag van het evenement kun je hieronder zien (en als je dat wilt, kun je door de hele livestream scrollen):

Ik was in ieder geval ontzettend blij met de uitslag en vond het een ontzettend leuk evenement. De rest van september was minder spannend voor dit blog. Tot de volgende!

Augustus 2019: Nieuwe kamer zoeken

Ja, wat moet je dan als je afgestudeerd bent en vakantie gevierd hebt? Juist, werken. Ik had voor de vakantie in juli een arbeidscontract getekend bij Expleo in Utrecht, waarin stond dat ik per 1 september ging beginnen. Mijn contract voor mijn kamer in Hilversum liep af, en ging niet verlengd worden. Ik wilde zelf ook wat ruimer wonen, dus het was tijd om op zoek te gaan naar een kamer. In de eerste instanties was het een beetje kiezen naar wat leuk leek, maar toen ik dit soort reacties ontving:

Sja… De huidige woningmarkt…

… toen werd het me al snel duidelijk dat ik moest pakken wat ik pakken kon. Ik heb daarom op alle kamers en appartementen in Utrecht onder een bepaald bedrag gereageerd, en toen werd ik eindelijk een keer uitgenodigd voor een bezoek. Het was eigenlijk ook meteen goed: Het klikte met de huisbaas, het huis en de kamer waren supermodern en groot genoeg, en de huur was een schijntje vergeleken met de rest. Na een nachtje slapen heb ik besloten om een contract te tekenen om daar per 1 september te gaan wonen.

Verder is er niet veel noemenswaardigs gebeurd in augustus. Het was voornamelijk zoeken naar een kamer en voorbereiden op verhuizen. Op naar september.

Juli 2019: Met de trein achter een busje aan

Sja, sommige mensen zullen me voor gek verklaren, anderen zouden heel graag hetzelfde als ik hebben gedaan, maar lang verhaal kort: ik heb 2 weken lang met de trein achter een busje aan gezeten. Zoals de meesten van jullie weten, speel ik Ingress, de voorloper van Pokémon Go. Er werd aangekondigd dat er een busje door Europa ging rijden met verschillende tussenstops. Dat viel eigenlijk perfect samen met dat ik op vakantie wilde na het afstuderen. Zo gezegd, zo gedaan. Dit was de route:

Het hele verhaal heb ik al een keer geschreven, dus dat ga ik niet opnieuw doen. Ik heb mijn verslag voornamelijk gedaan via een Telegram chat: https://t.me/joinchat/AAAAAEroN9ZJdsMhDLI-6Q . Voor een samenvatting kun je dit lezen: https://telegra.ph/M1chaeIs-NL-1331-adventure-07-25 (credits aan @ENUENLNL op Telegram).

Alsof er nog niet genoeg vakantie was geweest deze maand, ben ik met de vriendengroep vanuit de Universiteit nog even een weekje naar België geweest. Het eerste deel van de week was in Brugge, waar we mooi wat cultuur hebben gesnuifd zowel binnen de stad:

als buiten de stad:

Het was in ieder geval een gezellige, ontspannen week waar iedereen ontzettend van had genoten.

En daarmee komen we alweer aan het einde van juli. Op naar augustus!

Juni 2019: Een wijnfles openen zonder kurkentrekker en afstuderen

Na een stilte op dit blog van een half jaar, dan toch maar weer eens een berichtje. De komende berichten zal ik wat korter houden, om jullie dan toch nog een beetje up-to-date te houden met mijn leven. Deze maand maakte ik een van de grotere veranderingen door: van student naar burger. Voordat ik over mijn afstuderen vertel, eerst nog een ander verhaal.

Heb je ook wel eens, dat je ergens op bezoek bent, je hebt een fles wijn meegenomen, maar dan tot de conclusie komt dat er geen kurkentrekker is? Nou, ik dus wel. De fles wijn had ik al gehaald, en ik wilde hem niet mee naar huis nemen, dus hij moest open. Na wat snel gegoogle, en gefaalde pogingen, kwam daar een geweldig idee: draai er een schroef in, en gebruik een hamer om de schroef er iets uit te trekken, als een soort hefboom. Dat werkte op zich best prima voor de eerste paar millimeter, maar daarna wilde hij niet verder. Dus toen maar een mes gepakt, en een paar millimeter afgezaagd. Daarna weer de schroef erin gedraaid, weer een paar millimeter omhoog met de hamer, weer zagen… totdat uiteindelijk de dop eruit kwam!

Het kostte een schroevendraaier, een hamer en een mes, maar de fles is open!

Na een goed wijntje, springen we een paar weken vooruit in de tijd: Ik ga op 20 juni afstuderen! Ik presenteer mijn paper “A Framework for Detecting and Preventing Security Vulnerabilities in Continuous Integration/Continuous Delivery Pipelines”. Dat klinkt als een mondvol, maar in simpele termen komt het erop neer dat het een security checklist is voor omgevingen waarin automatisch tests worden gedraaid voor software. Na de presentatie was het even spannend:

Eerst het commentaar, de complimenten en de verbeterpunten ontvangen…
En daarna het diploma!

Na het ontvangst van het diploma was er een afstudeerborrel met een pubquiz met een compilatie van alle bloopers door de studentenjaren heen. Na de borrel zijn we met de vriendengroep uit eten gegaan:

Daarna nog even nageborreld bij De Beiaard. Het was een leuke middag en avond.

De volgende dag kwam ik in de trein een groep mensen tegen die naar een festival ging. Er kwam een gesprek op gang, en er kwam uiteindelijk uit dat ze bier teveel hadden, en ja, daar kun je natuurlijk moeilijk nee tegen zeggen:

Bier in pak in de trein, echt een geweldig idee 😛

Twee dagen na mijn afstuderen hebben we met het gezin gebarbecued:

Aah, port, mijn favoriete wijn

En dat was juni dan alweer. Vooral druk geweest met afstuderen, maar ook genoten van het halen van het diploma. Op naar juli!